लाइब्रेरी
प्रोफाइल
खंत
खंत
1 min
389
आला पूर
गेलं वाहून
सारं गाव मनातलं
इवलीशी घरं माझी
इवलसच छप्पर
दाटुन यायचं आभाळ तसं
मिटल्या सुकल्या डोळ्यात
साठवून राहायचे सूर मग,
कोमेजलेल्या गळ्यात
आधी तसं वाटायचं
आपलंच गाव सारं
आता मात्र...
उमाळे दाटतात
पोरक्या जमिनीत...
इवल्याशा घरातही
माया होती आभाळा एवढी
आता मात्र...
चार भिंती, एक दार
एकट्या नदीत
पूरच फार..
आधी होती एकच पणती
उजेड घरात सूर्या गत
आता लागतात दिवे हजार
मन मात्र काळोखात
पण मात्र काळोखात..
