एकाकी

एकट्याने एकट्याशी बोलले पाहिजे

शब्दांनीही भाव वेडे तोलले पाहिजे

कोण वेडे आहे ऐकण्या पुन्हा पुन्हा

आपुलकीचे रोप येथे रोवले पाहिजे

दु:खा मध्ये रमून जाणे रोजचेच आहे

आनंदाचे झाड मनात वाढले पाहिजे

स्वत: साठी जग जगते त्यात काय मोठे

दुसऱ्यासाठी कधीतरी जगले पाहिजे

आपले आपले करता हात रिक्त होती

दुसऱ्याच्या आनंदाने मोहरले पाहिजे

आनंदाने जगताना जपले ही पाहिजे

जपण्यासाठी कधी दूर झाले पाहिजे