आलास ना परत

जगणे असह्य हे गेले आयुष्य आता सरत

होती आशा मनात पण आलास ना परत

केले प्रेम निर्व्याज काय हाच झाला गुन्हा

जपले नाते मात्र प्रीत ही होणार ना पुन्हा

उठतात तरंग विचारांचेच मनाच्या डोहात

स्वप्नांची केली बांधणी सोबतीच्या मोहात 

दिली कितीदा तुला हाक हृदयाने विरहात 

श्वास झाले दगाबाज प्राण ना राहिले देहात 

क्षणोक्षणी आठवांनी असे मनाला छळले 

आर्त प्रेम आजन्माचे कसे तुला ना कळले 

अवघ्या आयुष्यभर केवळ तुलाच रे स्मरले 

आलास ना परत फक्त वेदनेचे संकेत उरले