आभास अनोखा

सकाळच्या सुंदर साखरझोपेवर

तुझ्या आठवणींची मंद झुळूक आली

त्या धुंद सुगंधानेच 

मला जाग आली

तिला आठवतच उठलो

अंथरूणातून सावरत स्वतःला

आता निघायचय कॉलेजच्या बहाण्याने

तिलाच पुन्हा पहायला

सकाळच्या रिमझिम पावसात

तिला स्वतःला सावरताना पाहिल

निघालो असलो जरी पुढे

मन माझ मात्र तिथेच राहिल

आज बरच काही सांगून गेली

ती फक्त एका हसण्यातून

माहीत नाही? काय किमया झाली

तिच्या एका बघणातून

आजच्या या अबोल भेटीचा

तो पाऊस साक्षी होता

त्या क्षणांना सुखावह करण्यासाठीच

कदाचित बरसत होता

तू असलीस समोर की

शब्दही अबोल होतात

मनात तरंगणाऱ्या भावना

अलगद विरून जातात

तुलाही चाहूल लागली असेल

की मला काहीतरी सांगायचं आहे

मान्य नसले तुला तरीही

मनापासून सांगतो तुझ्यावर खूप प्रेम आहे