പ്രണയത്തെ വിപ്ലവമാക്കിയവൻ അയ്യപ്പൻ

പൊള്ളുന്ന വേനലിലും 

പ്രണയത്തെ 

ആർദ്രമായി 

നെഞ്ചിലേറ്റി

തെരുവിലേക്ക്

നടന്ന 

ഒരു കവിത...!

വിശപ്പും 

ലഹരിയും 

ആവോളം ആസ്വദിച്ച് 

മരണത്തിന്റെ 

കമ്പിളിയും പുതച്ച് 

എല്ലാ ഋതുക്കളിലും 

തെരുവിൽ അലയുമ്പോൾ 

അവന് പൊള്ളുന്നുണ്ടാവും...!

ഒടുവിൽ 

തൂലികയെടുത്ത് 

ഒരായിരം 

കവിതകൾ 

കുറിച്ച് 

രഹസ്യമായ് 

തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ 

ഒസ്യത്തിൽ 

ഇല്ലാത്തവ 

എഴുതി ചേർക്കുന്നു...!

ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ 

എവിടെയോ 

ആ കവിതയുണ്ട്... 

അത് തിരയുന്നുണ്ട് 

ആരെയോ... 

പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് 

അവളുടെ 

മൂർധാവിൽ 

ആ കവിത 

ചുംബിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ..?