പാവകൂത്ത്

അദൃശ്യമാം ചരടിലാടും പാവകളല്ലോ നാം

ചരടിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതാരെന്നറിയാതെ

ആടിത്തിമിർക്കുന്നു പല വേഷത്തിൽ

രംഗം വിടുന്നതെപ്പോഴെന്നറിയാതെ

അഭിനയ കുലപതിയാകുന്നു ഓരോരുത്തരും

വരും നിമിഷത്തിലിനിയെന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാത്തവർ

ഗതകാലത്തേയും ഭാവികലത്തേയും

കുറിച്ചോർത്തു ആധി പിടിക്കുന്നു

നൃപനും വിദൂഷകനും കോമാളിയും യാചകനുമായി അരങ്ങു തകർക്കുന്നു

പൊടുന്നനെ ചരടറ്റു വീഴുമ്പോൾ യാത്രമംഗളം

പോലും ചൊല്ലുവാനാകാതെ രംഗമൊഴിയുന്ന വെറും നൂൽപാവകൾ നാം.