મારી કરમ કહાણી

સમયના તુટેલા દર્પણમાં જોતા, ખુદ હુ તુટી જાવ છું

એજ દર્પણમા જોતા જોતા પાછો હું મારામા જ ખોવાવ છુ.

શુ લખવી મારી કરમ કહાણી. એતો લખનાર વિધી જાણે,

ગુજારતૉ રહુ જીંદગી ગમગીનીમા, છતા હુ હરખાવ છુ.

અવળા આવે વિચારૉ મને, સાથ કદી ના આપુ હું,

ડર હવે નથી કશાનો મને, મોતથી પણ ના ગભરાવ છુ.

વીખેરાઇ જશે વાદળો બધા, કાલ આ કાળપ તણા,

સોનેરી સુરજ ઉગશે અંતે એ આશાએ જીવી જાવ છુ.

મનને સ્થિર રાખવા કવિતા કુદરતની કર્યા કરુ,

એજ અરજ સુણશે એ ભાવે.ગીત કાયમ ગાવ છુ