હોય છે

કાચો હોય કે પાકો પહોંચાડે મંજિલ પર,

તટસ્થ ઊભેલો રસ્તો હોય છે.

કાંટાળી હોય કે સુવાળી,

વેલને ઓથ તો લેવાની જ હોય છે.

પડદા પર મૂર્ખનું પાત્ર,

હોશિયાર ભજવતા હોય છે.

કોઈ જ ઘર નથી દીવાને પોતાનું,

જ્યાં મૂકીએ ત્યાં ઉજાસ પથરાતો હોય છે.

મૌન હંમેશા બોલતું હોય છે,

આંખોથી શબ્દોને તોલતું હોય છે.

તૂટેલા કાચની શોકસભામાં,

પથ્થરો પહેલી હરોળમાં હોય છે.