આવરણ

ના જાણે માનવનાં મુખ પર,

 કેટકેટલાં આવરણ...

ભીતરથી કામવાસનાથી ભરેલ,

 દંભ કરે સંત હોવાનો....

જનસેવાના નામે ભરે ખુદના ખિસ્સા,

 કાળા ધનને છૂપાવે....

ખોટા ખોટા વચનો આપી નેતાઓ,

 છેતરતા જનતાને.....

મીઠું મીઠું બોલી કામ કઢાવે સ્વાર્થી,

 નિજ સ્વાર્થ કાજે.....

હે ! જગતનાં નાથ હવે તો આવ અને,

ખોલી નાંખ આ સૌનાં આવરણ.