ఒంటరి జీవితం

ఈ జీవితం ఎందుకు? అడిగే గాలి మౌనంగా...
తలుపులన్నీ మూసుకున్నా గుండె మాత్రం తెరుచుకుంటూ...
రాత్రి గుడిలో దీపంలా వణికిన ఆశ
చూడని దారి కోసం చూపులు ఇంకా వెతుకుతున్నా
ఒక అడుగు ముందుకి, మళ్ళీ ఒక వెనక్కి
నా పేరేంటో, నేనెవరో నాకే తెలియక...

ఎవరైనా పిలిచారా అని ఎదురు చూస్తూ
ఖాళీ గదిలో నా శ్వాస నన్నే పలకరిస్తూ
నవ్వుల వెనుక దాచుకున్న చిన్న చిన్న చీలికలు
ఒక్కోటి కుట్టుకుంటూ, పొద్దుకి నిలబడుతూ
చెరిపే గాలి వచ్చినా నా అడుగు ఆగదు
పడిన చోట నుంచే మళ్ళీ లేచి చూస్తాను...


ఒక రోజు మారుతుందా నా ఈ కథ అంతా?
లేదా ఇదే నిజమై నిలిచిపోతుందా కాలం?
కన్నీళ్లకు తలవంచి కూలిపోను నేను
చీకటిలోనూ దొరికే చిన్న వెలుగు నేనే

ఒంటరి జీవితం నాదే ఈ గమ్యం
నీడలే తోడుగా నడిచే ప్రతిక్షణం
ఎవ్వరూ లేనప్పుడు నేనే నా ప్రపంచం
బాధే నేర్పింది బతకడం అనే అర్థం...
ఒంటరి జీవితం నాదే ఈ గమ్యం...