మంచి దారి

మంచిదారి.

చలికి వణికిన జనులకు సాంత్వనీయ 
వచ్చె ధరణిపై శిశిరమ్ము బంధువగుచు.
పసుపు వర్ణంపు శోభతో పరిఢవిల్లు 
పత్రములతోడ వృక్షముల్ పలుకరించె./

ప్రాత వర్షము వీడ్కోలు పలుకుచుండ 
నాకులన్ రాల్చి వృక్షము లందముగను 
క్రొత్త చివురులు వేయగా సత్తువ మెయి 
తలల నూపుచు నున్నవీ ధరణి పైన./

మాఘఫాల్గుణ మను రెండు మాసములను 
పుణ్య మంచు తలంచుచు పుడమి పైన 
దేవదేవుని సేవలన్ తెల్లవార్లు 
జనులు బారులు తీరుచు సల్పుచుంద్రు./

హరిహరాదుల దేవాలయంబులందు
నిత్యమొక యుత్సవంబుల నెఱపుచుండి 
భక్త జనులెల్ల కూర్మితో వరలు చుంద్రు.
భారతీయుల యాధ్యాత్మ వైభవమిది./

మాసమేదైన కానిండు మంచిదారి 
యందు మరలుటే జనులకు నవసరము.
ఋతువు లెల్లను తిరుగునీ లోక మందు.
సత్వ గుణముతో సాగుటే జనహితంబు.//