ସଂପର୍କ ନୁହେଁ ଖେଳଘର (ଭାଗ -୫)

କାହାଣୀ ପଢ଼ିବା ମୋର ଗୋଟେ ଖୁସି ଥାଏ , ସମୟ ବାଳିଲେ ମୁଁ ପଢ଼ିବାକୁ ସେତେବେଳେ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲି । କିନ୍ତୁ ସେଦିନର ଚିନ୍ତାକୁ ନେଇ ମୁଁ ଗୋଟେ ରାତ୍ରି କେବଳ କାହାଣୀ ଏବଂ କବିତା ହିଁ ପଢ଼ିଥିଲି । ବହୁତ୍ ଚିନ୍ତା କରିବା ପରେ , ମନ କହୁଥିଲା ସତରେ ଯେମିତି ବନ୍ଧୁତା ଠୁ କିଛି ଅଧିକ ଅଛି ଆମ ସଂପର୍କରେ , ତେଣୁ ଆଉ ବିଳମ୍ୱ ନ କରି , ସେ ନିଜର ଭଲପାଇବା ପ୍ରକାଶ କରିବାର ଠିକ୍ ଆଉ ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ପରେ, ମୁଁ ଶେଷରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ମନର କଥାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କରିନେଲି | ସେଦିନ ଥାଏ ଶୁକ୍ରବାର , ଏବଂ ମୁଁ ଶୁକ୍ରବାର ଦିନ କାମ ପରେ ତାଙ୍କୁ ଏ ବିଷୟରେ କହିବି ବୋଲି ମନେ ମନେ ସ୍ଥିର କରି ନେଇଥିଲି | ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟକୁ ନେଇଗଲି ଏବଂ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଫୁଲ ବିତରଣ କଲି | ବନ୍ଦନା ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ 

ଟେବୁଲରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଅପେକ୍ଷା କରି ନିଜ ମନର ଭାଷାକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲି |

ତା’ପରେ ସେ ଭୋଜନ ଅଧାରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଥିଲେ | ମୁଁ ଭାବିଲି ମୁଁ ହୁଏତ କିଛି ଭୁଲ କରିଦେଇଛି , କିଛି ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରିଛି ଏବଂ ଆମର ବନ୍ଧୁତାକୁ ବିପଦରେ ପକାଇଛି | ତା’ପରେ ହଠାତ୍ ସେ ମୋ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅନୁଭବ କରିଥିବା ସ୍ୱୀକାର କଲେ , ଏବଂ ସେ ସେଦିନର ପରିପ୍ରକାଶ କରିଥିବା କଥାକୁ ନେଇକି କେବେ ବି ଭାବି ନଥିଲେ ଯେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏମିତି କିଛି ଅନୁଭୂତି ଦେବି ଯାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସାରା ଜୀବନ ଅମୂଲ୍ୟ ରହିବ , ସେ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ ଏଇଟା ହେଉଛି ମୋ ପାଇଁ ଖୁସିର ଲୁହ , ଆମ ବନ୍ଧୁତା କୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦିଗ ମିଳିଗଲା , ଯୋଉଥିପାଇଁ ଆମେ ଉଭୟ ଖୁସି ହେଲୁ । ବାକି ଭୋଜନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା ଯେହେତୁ ଆମେ ଜାଣିଥିବା ମୁହୂର୍ତ୍ତଗୁଡିକ ଏବଂ ଗତ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ପରସ୍ପର ପାଇଁ କହିବାକୁ ଏବଂ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଜିନିଷଗୁଡିକ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲୁ |

କାହାଣୀରେ ଆଗକୁ କଣ ଘଟୁଛି ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାଗର ଅପେକ୍ଷାରେ ରୁହନ୍ତୁ ।