Best summer trip for children is with a good book! Click & use coupon code SUMM100 for Rs.100 off on StoryMirror children books.
Best summer trip for children is with a good book! Click & use coupon code SUMM100 for Rs.100 off on StoryMirror children books.

Sachidananda Kar

Abstract


2.5  

Sachidananda Kar

Abstract


ସମୟ ସାଥିରେ ଦିନେ

ସମୟ ସାଥିରେ ଦିନେ

2 mins 329 2 mins 329

       ଆମେ ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ ସାଙ୍ଗ ହୋଇ ବାହାରିଲୁ ସମୟ ଓ ମୁଁ

        ' ଜୀବନକୁ କେମିତି କେମିତି ଭୋଗିଲ , ବନ୍ଧୁ ? ' କଥା ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଯାଇ ମୋତେ ପଚାରିଲା ସେ।

       ' କିଛି ଭୋଗି ପାରିଲିନି।ବହୁତ କିଛି ବାକି ରହିଗଲା। ' ମୁଁ କହିଲି।

       ' ଗୋଟାଏ ଜୀବନରେ କ'ଣ ସବୁକିଛି ଭୋଗି ହୁଏ ! ତେବେ କ'ଣ ଭୋଗିଲ ? ଆଉ କ'ଣ ସବୁ ବାକି ରହିଲା ? ' ସେ କହିଲା।

        ' ମୋର ପୁରୁଣା ଡାଏରୀ ପୃଷ୍ଠାରେ ଥିବା ମୋର ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମିକାର ଶୁଖି ଯାଇଥିବା ଗୋଲାପଟିକୁ ଆହୁରି ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା। ' ମୁଁ କହିଲି।

       ' ତେବେ ତୁମେ ତାକୁ ଭୁଲି ପାରିନାହଁ ଏଯାଏ। ' ସେ କହିଲା।

        ' କେମିତି ଭୁଲି ପାରିବି ? ପାନ୍ଥଶାଳାରେ କେତେ ଯେ ରାତି ବିତେଇଛି ତା' ସହିତ ଅଙ୍ଗାରରେ ତା' ନାଁ ସହିତ ମୋ ନାଁକୁ ଯୋଡି କେତେ ଲେଖିଛି ମୁଁ ' ମୁଁ କହିଲି।

        ' ଏମିତି ଅନେକ କଥା ରହି ହୋଇଯାଏ। ' ସେ କହିଲା।

        ' ହେଲେ ସେସବୁ ମୁଁ ଲୁଚାଇ ରଖି ପାରିଲିନି। ଯାହାକୁ ଜୀବନରେ ପାଇଲି କହୁ କହୁ ସବୁକଥା କହିଲା ବେଳକୁ ସେ କହିଲେ - ସବୁକଥା ମୋତେ କହିବା କ'ଣ ଦରକାର ? ତୁମେ ତ ଗପ ଲେଖୁଛ। ସେସବୁ ଗପରେ ଲେଖ। ' ମୁଁ କହିଲି।

       ' ଭଲ କଥା। ଗପରେ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାରେ ଅସୁବିଧା ନ ଥାଏ। କିଛି ଭଲ ପ୍ରେମ ଗପ ତ ଲେଖି ହୋଇଥିବ ନିଶ୍ଚେ। ' ସେ କହିଲା।

       ' ହଁ,ଅନେକ ପ୍ରେମ ଗପ ଲେଖିଛି। ହେଲେ ମୋର ଅବସୋସ ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରି ପାରିଲେନି ମୋ ଆଗରେ। ଯେତିକି କହିଲେ ତା' ଠାରୁ ବେଶୀ ଲୁଚାଇଲେ। ' ମୁଁ କହିଲି।

       ' ସେଭଳି ଉପାଦାନରେ ନାରୀର ଜୀବନଟା ଗଢା। ସବୁ କଥା ଖୋଲି କହି ପାରନ୍ତିନି ସେମାନେ। ତା' ଛଡା ସେସବୁ ଆମ ପାଇଁ ଅନାବଶ୍ୟକ ମଧ୍ୟ। ' ସେ କହିଲା।

        ' ହଁ,ସେତିକି ବୁଝିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲି। ତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଘରଟିଏ ଗଢିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କଲି। ରମଣରେ ରାତି ବିତେଇଲି। ହେଲେ କିଛି ବି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପାରିଲାନି। ସବୁ ଯେମିତି ଅଧାରୁ ରହିଗଲା। ' ମୁଁ କହିଲି।

         ' ଯେତିକି ଯାହା ପାଇଁ ଗଢିବାକୁ ଥାଏ, ସେତିକି ସେ ଗଢିଥାଏ। କିଛି ବାକି ରହିଯିବା ଭଳି ଲାଗେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ କିଛି ବି ବାକି ନ ଥାଏ ଆଉ। ' ସେ କହିଲା।

       ' ସେମିତି ଭାବି ପାରୁନି। ଆହୁରି ଅନେକ ରାତି ଶାନ୍ତିରେ ଶୋଇବାକୁ ଚାହିଁଥିଲି। ହୋଇ ପାରିଲାନି। ଜୀବନ ଶେଜରେ ମୋର ରାତି ରାତି ନିଦ ବାକି ରହିଗଲା। ତୁମେ ଡାକିଲ ଚାଲି ଆସିଲି ତୁମ ସହିତ। ' ମୁଁ କହିଲି।

          ସେ ହସିଲା। କହିଲା - ' ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଏବେ ତୁମେ ଶାନ୍ତିରେ ଶୋଇ ପାରିବ। ଜୀବନଟା ପରା କର୍ମମୟ। ଶାନ୍ତିରେ ଶୋଇ ପାରେ କି ମଣିଷ ଜଣେ ଜୀବନ ସରେ,କର୍ମ ସରେ ନାହିଁ ପରା। '

           ଆମେ ଦୁହେଁ ଷ୍ଟେସନରେ ପହଞ୍ଚିଗଲୁ।

           ଯେଉଁ ଟ୍ରେନରେ ଆମର ଯିବାର ଥିଲା, ତାହା ଆସି ପହଞ୍ଚିବାର ସୂଚନା ମିଳିଲା।

       ' କଥା ତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇନାହିଁ। କେତେବେଳେ ଏତେ ଗୁଡେ ବାଟ ସରିଗଲା ? ' ମୁଁ କହିଲି।

       ' କଥା କ'ଣ ସରେ କେବେ ? ବାକି ଯାହା ରହିଗଲା ସେସବୁ ରହିବାକୁ ଦିଅ। ଟ୍ରେନ୍ ଛାଡିବାର ଶେଷ ଘୋଷଣା ଶୁଭିଲାଣି ପରା। ଏବେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିବାର ସମୟ। ' ସେ କହିଲା।

           ଆଉ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଆଗେ ଆଗେ ମୁଁ ଟ୍ରେନକୁ ଉଠିଲି। ପଛକୁ ବୁଲି ଚାହିଁଲି। ହେଲେ ମୋର ସାଥି ସମୟକୁ ଆଉ କେଉଁଠି ଦେଖୁ ନ ଥିଲି।

           କୁଆଡେ ହଜିଗଲା ଏ ସମୟ !

           କେମିତି ଜାଣି ପାରିଲିନି ମୁଁ !

          ଏବେ ଏଇ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରୁଥିଲି ନିଜକୁ। ଟ୍ରେନ୍ ମୋତେ ସେଇ ଆଡକୁ ନେଇ ନେଇ ଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠି ପହଞ୍ଚିଗଲେ ଆଉ ଫେରି ପାରେନାହିଁ ମଣିଷ।


Rate this content
Log in

More oriya story from Sachidananda Kar

Similar oriya story from Abstract