Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Jyotiranjan Sahu

Inspirational


5.0  

Jyotiranjan Sahu

Inspirational


ପୁଣି ଥରେ ମଧୁବାବୁ

ପୁଣି ଥରେ ମଧୁବାବୁ

3 mins 355 3 mins 355

ବିଭୁଦତ୍ତ ଆଉ ବିଭୁକୃପା ଦୁଇଜଣ ପିଲାଦିନର ସାଙ୍ଗ । ବଡ ହେଲା ପରେ ନିଜନିଜ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇବି ଦୁହିଁଙ୍କର ବନ୍ଧୁତା ଆଜିବି ଠିକ୍ ସେମିତି ଅଛି । ବିଭୁଦତ୍ତ ଏବେ ରାଜଧାନୀର ଜଣେ ନାଁ କରା ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶକ ଆଉ ତିନି ତିନିଟି ପ୍ରିଣ୍ଟିଂପ୍ରେସର ମାଲିକ । ଠିକ୍ ସେହିଭଳି ବିଭୁକୃପା ସୁଦୂର ବାଙ୍ଗାଲୁରୁରେ ଗୋଟିଏ ବିଖ୍ୟାତ ଆଇ ଟି କମ୍ପାନୀରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ।

ଏ ବର୍ଷ ଖରାଛୁଟିଟା ଗାଁରେ ବିତାଇ ବିଭୁକୃପା ପୁଣି ବାଙ୍ଗାଲୁରୁ ଫେରିଯିବାକୁ ବାହାରିଲା । ରାଜଧାନୀରୁ ଫ୍ଲାଇଟ୍ ଧରିବା ଆଗରୁ ସିଏ ବିଭୁଦତ୍ତକୁ ଫୋନ୍ କରି କହିଲା " ଆରେ ବିଭୁ ! ଦିନ ତିନିଟାରେ ଫ୍ଲାଇଟ୍ । ଆହୁରି ତିନି ଘଣ୍ଟା ଅଛି । ଯଦି ଆସନ୍ତୁ ଉ..ଉ.. ! "। ବିଭୁକୃପା ମୁହଁରୁ କଥା ସରିବା ପୂର୍ବରୁ ଫୋନ୍ କାଟିଦେଇ ଆଖି ପିଛୁଳାକେ ଆସି ବିଭୁଦତ୍ତ ହାଜର ହୋଇଗଲା ଏୟାରପୋର୍ଟରେ । " ଚାଲ୍ ଚାଲ୍ ! ଟିକିଏ ଟିଫିନ୍ କରି ଆସିବା । ଆସିବା ଖବରଟା ଆଗରୁ ସିନା ଦିଅନ୍ତୁ ! ହେଉ ହେଉ ଚାଲ୍ ଜଲଦି "କହି ଗାଡି ଷ୍ଟାର୍ଟକଲା ବିଭୁଦତ୍ତ । ଗାଡିଟିକୁ ନେଇ ଲଗାଇଦେଲା ଗୋଟିଏ ବଡ ରେଷ୍ଟୋରେଣ୍ଟ ପାଖରେ । ଟିଫିନ୍ କରୁକରୁ ବିଭୁକୃପା ପଚାରିଲା "ଆରେ ବିଭୁ ! ଖରାପ ଭାବିବୁନି ! ମୋର ଗୋଟିଏ ରିକ୍ୟୁଏଷ୍ଟ ଅଛି " । ବଡ ହସଟେ ହସିଦେଇ ବିଭୁଦତ୍ତ କହିଲା " ଏ କୃପା ! ଏମିତି କ’ଣ କହୁଛୁ ! ତୁଟା ପରା ମୋର ସାଙ୍ଗ ! ପୁଣି ରିକ୍ୟୁଏଷ୍ଟ କ’ଣ ! ଦାବି କର ଦାବି " ! ବିଭୁଦତ୍ତର କଥା ଶୁଣି ବିଭୁକୃପା ଟିକିଏ ହସିଦେଇ କହିଲା " ନା ରେ ! ସେମିତି କିଛି ବଡକଥା ନୁହେଁ । ଆରେ ତୋର ମନେ ଅଛି ବେହେରା ସାର୍ ଙ୍କ କଥା ! ସେଇ ମ’ ! ଯିଏ ବହୁତ ସାହିତ୍ୟ ସରଳାର୍ଥ ଲେଖିବାକୁ କହୁଥିଲେ ? ରୋହିନାଥ ବେହେରା ! ମନେପଡିଲା " ! " ହଁ ହଁ ମନେପଡିଲା । ସେଇତ କଳା ହୋଇକି " ବୋଲି କହିଲା ବିଭୁକୃପା । "ହଁ । ସେଇ ବେହେରା ସାର୍ ମୁଁ ଗାଁରେ ଥିଲାବେଳେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସି ତାଙ୍କର ପାଣ୍ଡୁଲିପିଟିଏ ଦେଇଗଲେ । କହିଲେ ଯଦି ପାରିବୁ ଏଇଟା ବିଭୁକୁ କହି ଟିକିଏ ପ୍ରକାଶିତ କରାଇଦେଲେ ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସିହେବି । ମୋର ବହୁତ ଇଚ୍ଛା ମଧୁବାବୁଙ୍କର ଜୀବନି ସବୁ ପିଲାମାନେ ପଢନ୍ତୁ । ତେଣୁ ମୋର ରିକ୍ୟୁଏଷ୍ଟ ସାର୍ ଙ୍କର ଲିଖିତ ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସଙ୍କର ଏଇ ଜୀବନିଟା ତୁ ପ୍ରକାଶିତ କର " । କୃପାର କଥା ଶୁଣି ବିଭୁ ହସିଦେଇ କହିଲା " ବୁଝିଲୁ କୃପା ! ଆଜିକାଲି ମଧୁବାବୁଙ୍କର ଜୀବନି କିଏ ପଢୁଛି କହିଲୁ ! ତୁ କ’ଣ ଭାବୁଛୁ ମାର୍କେଟ୍ ରେ ଏ ବହି ଚାଲିବ ! ତାପରେ ସାର୍ ଙ୍କୁ ଜାଣିଛି କିଏ ? କିଏ ତାଙ୍କ ବହି କିଣିବ ? ବଡବଡ ଲେଖକଙ୍କର ଓଡିଆ ବହି ବହୁତ କଷ୍ଟରେ କିଛି ବିକ୍ରି ହେଉଛି । ଆମାଜନ ରେ ବହି ବିକ୍ରିପାଇଁ ଏଡ୍ ଦେଲେ କିଛିଟା ବିକ୍ରି ହେଉଛି; କିନ୍ତୁ ଓଡିଆ ବହି ! ସେଇଟା ପୁଣି ଜଣେ ଅଖ୍ୟାତ ଲେଖକର ! ବିକ୍ରିତ ଛାଡ୍ । ମୋ ହାତରୁ ଗୁଳାଏ ପଇସା ଯିବ । ହଁ ! ଯଦି କିଛି ଇଂଲିଶ ଆର୍ଟିକାଲ କି ନଭେଲ ହୁଅନ୍ତା ତାହା ହେଲେ ହୁଏ ତ ତ ଭଲ ଚାଲନ୍ତା । କାହିଁକି ନା ଇଂରାଜୀଟା ଦେଶ କ’ଣ ବିଶ୍ବସାରା ଲୋକ କିଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ । କିନ୍ତୁ ଓଡିଆ ଭାଷାରେ ଓଡିଶାରେ କେତେଟା ବହି ବିକ୍ରି ହେବ ! ମଧୁବାବୁ ବହି ମାର୍କେଟରେ ଚାଲିବନି । ଆଜିକାଲିର ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ବୋଧହୁଏ ଆଉ ମଧୁବାବୁ ଲୋଡା ନାହିଁ " ।

ବିଭୁର ଲମ୍ବା ଚଉଡା ଭାଷଣଟା ଶୁଣିବା ପରେ କୃପା କହିଲା " ତୁ ବୋଧହୁଏ ଠିକ୍ କହିଛୁ । ସେଇଥିପାଇଁ ନିଜକୁ ଓଡିଆ ବୋଲି ପରିଚୟ ଦେବାକୁ ଆମକୁ ଲାଜ ଲାଗେ । ଆମଭଳି ଏକ ବିଶାଳ ପ୍ରତିଶତର ସ୍ବଚ୍ଛଳ ଓଡିଆ ପରିବାର ନିଜ ପିଲାଙ୍କୁ ଇଂରାଜୀ ସ୍କୁଲରେ ପଢାଇବାକୁ ବ୍ୟାକୁଳ । ଓଡିଆ ଭାଷାଟା ଆଜି ବିକୃତ ହୋଇଗଲାଣି । ମୋ ପୁଅ ତ ଅଣଓଡିଆ ଭଳି କଥା କହୁଛି । ଓଡିଆ ବର୍ଣ୍ଣ କ’ଣ ତାକୁ ଜଣା ନାହିଁ । ଅଧିକାଂଶ ଓଡିଆ ବହି ଆଉ ଖବର କାଗଜରେ ଲକ୍ଷେ ବନାନ ଭୁଲ୍ ପାଇବୁ । ମୁଁ ସାର୍ ଙ୍କର ପାଣ୍ଡୁଲିପିଟା ପଢିଥିଲି । ସାର୍ ଲେଖିଥିଲେ ମଧୁବାବୁ ନିଜର ଗୋଟିଏ ଜୋତା କାରଖାନା ଖୋଲିଥିଲେ । ଜୋତାରେ ଟିକିଏ ଡିଫେକ୍ଟ ଦେଖିଲେ ସାଙ୍ଗେସାଙ୍ଗେ ସେଇଟିକୁ ପୋଡିଦେଉଥିଲେ । ମୂର୍ଖ ନହେଲେ ପାଗଳ ଥିଲେ ସିଏ । ଆଜିକାଲିକା ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଭଳି ବୁଦ୍ଧିଆ ନଥିଲେ ସିଏ । ସେଇଥିପାଇଁ ପଚାରିଲେ କହୁଥିଲେ 'ଖରାପ ଜୋତା ଯଦି ବଜାରକୁ ଗଲା ତାହେଲେ ମୋ ଓଡିଶାର ନାଁ ତଳେପଡିବ । ଓଡିଆ ବଦନାମ ହେବେ । ମୋର ପଛେ କ୍ଷତି ହେଉ କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ବରେ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ସମ୍ମାନ ତଳେନପଡୁ । ସେହି ଚିନ୍ତାଧାରା ପାଇଁ କିଛିଦିନ ଭିତରେ କ୍ଷତି ସହିସହି କାରଖାନାଟା ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା ସିନା କିନ୍ତୁ ଓଡିଆ ପାଇଁ ପ୍ରେମଟା ବଦଳିଲା ନାହିଁ । ଓଡିଶା ଆଉ ଓଡିଆ ଭାଷାର ଟେକ ପାଇଁ ସାରା ଜୀବନ ତାଙ୍କର ସଂଘର୍ଷରେ କଟିଗଲା । ଏଭଳି ଲୋକଟିକ ଜୀବନିକୁ ଓଡିଆ କାହିଁକି ପଢିବେ ? ନା' ତୁ କ୍ଷତି ଭୟରେ କାହିଁକି ରିସ୍କ ନେଇ ଛାପିବୁ !

ଆରେ; ଚାଲ ଚାଲ । ଫ୍ଲାଇଟ୍ ଟାଇମ୍ ହୋଇଗଲାଣି " । ଏହାପରେ ଦୁହେଁ କାର୍ ରେ ଚାଲିଲେ ଏୟାରପୋର୍ଟ ଅଭିମୂଖେ । ତରତର ହୋଇ କାର୍ ରୁ ଏୟାରପୋର୍ଟ ଭିତରକୁ ଯିବାପାଇଁ କିଛି ପାହୁଣ୍ଡ ଆଗେଇଯାଇ ବିଭୁର ଡାକରେ ପୁଣି ପଛକୁ ଫେରିଆସିଲା କୃପା । ଗାଡି ଡୋର୍ ପାଖରୁ ଭିତରକୁ ବୁଭୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବେହେରା ସାର୍ ଙ୍କର ପାଣ୍ଡୁ ଲିପିଟା ବଢାଇଦେଉଦେଉ କହିଲା " ମାଳମାଳ ଡାକ୍ତର ଆଉ ଇଞ୍ଜିନିୟର ଭିତରେ ଏ ସୁପ୍ତ ଜାତିକୁ ଆଜି ଦରକାର ଆଉଥରେ ସେଦିନର ସେ ମଧୁବାବୁ । ଆଉ ତୁ ଆଣିଦେ ସବୁ ଓଡିଆଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣି ଥରେ ମଧୁବାବୁଙ୍କୁ ।


Rate this content
Log in

More oriya story from Jyotiranjan Sahu

Similar oriya story from Inspirational