Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Shaktiprava Mishra

Inspirational


4.9  

Shaktiprava Mishra

Inspirational


ବାନର ସେନା

ବାନର ସେନା

4 mins 369 4 mins 369


      ସିପ୍ରାର ଅଗଣା ମଝିରେ ପିଜୁଳି ଗଛଟା ବଢି ଦୁଇ ମହଲା ଛାତ ଛୁଇଁବାକୁ ବସିଲାଣି । ଏବେ ଅସୁବିଧା ଯେ ତଳୁ ଗଛର ଉପର ଯାଏଁ ବାଡ଼ି ପାଉନି ଆଉ ଗଛରେ ଚଢି କେହି ଫଳ ତୋଳି ପାରୁନାହାନ୍ତି । ଗଛର ଉପର ମୁଣ୍ଡରେ କଷି , ଅଧା ପାକଳ ଫଳ ମଣ୍ଡିହୋଇ ରହିଛି । ପାଖ ସିରାଜ ନର୍ସରୀରୁ ଏଇ ଗଛଟିକୁ କିଣିଆଣିଥିଲା ସିଏ ତିନି ବର୍ଷ ତଳେ । ପିଜୁଳିଟା ଭାରି ଜାତିଆ ।

 ଆଗକୁ କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ । ଏଥର କାହାକୁ କହି ଯେମିତି ହେଉ ସେ ପାଚିଲା ପିଜୁଳି ତକ ତୋଳିନେବ । ତୁଳସୀ ଚଉରା ମୂଳେ ବୃନ୍ଦାବତୀଙ୍କୁ ଆଉ ମନ୍ଦିରରେ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଭୋଗ ଚଢ଼େଇବ । ଏମିତି ଭାବିବା ଅବସ୍ଥାରେ ହଠାତ ମନେ ପଡିଗଲା କଲୋନୀ ସଫା କରୁଥିବା ମୁରଲୀ କଥା । ଫୋନ କରି ମୁରଲୀକୁ କହିଲା , ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ପୂର୍ବଦିନ ଆସି ମୋ ଗଛରୁ ପିଜୁଳିତକ ତୋଳିଦେଵ । ହଁ ମା କହି ମୁରଲୀ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରିଦେଲା ସିପ୍ରାକୁ ।

 ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ପୂର୍ବଦିନ ସକାଳୁ ଉଠି ଝରକା ବାଟ ଦେଇ ସିପ୍ରା ତନ୍ନତନ୍ନ କରି ଗଛକୁ ଚାହିଁଲା । ଅଧା ପାକଳ ପିଜୁଳି ସବୁ ବଡହୋଇ ପୁରା ପାଚି ଯାଇଥିଲେ । ନଭେମ୍ବର ମାସରୁ ଟିକେ ଟିକେ ଥଣ୍ଡା ପଡିବାର ଆଭାସ ମିଳୁଥିଲା ।ସିପ୍ରା ହାତରେ ଚା କପଟିଏ ଧରି ମୁରଲୀର ବାଟ ଚାହିଁ ବାଲକୋନି ଚେୟାରରେ ବସିପଡିଲା ।ଖୋଲା କାଚଦେଇ ଚାରିଆଡେ ଡୋଳା ବୁଲେଇ କଲୋନୀ , ଘର , ଗଛପତ୍ର, ରାସ୍ତା ଆଉ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ନଜର ପକେଇଲା । ଚେୟାର ରୁ ଉଠିଆସି ବାଲକୋନୀ ବାଡ଼ରେ ଝୁଙ୍କିରହି ମୁରଲୀକୁ ଖୋଜିଲା କାଳେ କେଉଁଠି ଦାଣ୍ଡ ଓଳାଉଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ତାକୁ ଦେଖିନେଲେ ଆଉଥରେ ମନେ ପକେଇଦେଵ କଥାଟାକୁ।

    ହଠାତ ସିପ୍ରାର ନଜର ପଡିଲା ଆଉଜଣକ ଛାତ ଉପରେ । ଯେଉଁଠି ପ୍ରାୟ ଆଠ ଦଶଟା ମାଙ୍କଡ଼ ଡ଼ିଆଁଡେଇଁ କରୁଥିଲେ । ଏ ବାନର ସେନାଙ୍କୁ ଆଜି ହିଁ ଆସିବାକୁ ଥିଲା କହି ସିପ୍ରା ଘର ଭିତରକୁ ଦଉଡି ଆସି ସୁରେଶଙ୍କୁ କହିଲା , ହେଇଟି ଶୁଣୁଛ ...... ଏବେ କଣ କରିବି କହିଲ ? ପିଜୁଳି ତକ ତୋଳିବି ବୋଲି ମୁରଲୀକୁ ଜଗିଥିଲି କିନ୍ତୁ କଲୋନୀ ଭିତରେ ଦଳେ ମାଙ୍କଡ଼ । ଏଆଡ଼କୁ ଆସିବେ ଯଦି ମୋର ସବୁ ପିଜୁଳି ଖାଇଯିବେ ଏମାନେ ।

 ଏତିକି କହିବା ଭିତରେ ସତକୁସତ ମାଙ୍କଡ଼ ଦଳ ଦୁଲଦାଲ ହୋଇ ପିଜୁଳି ଗଛ ଉପରେ ଚଢିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ । ସିପ୍ରା ପାଟି କରି କହିଲା , ସୁରେଶ ବାଡିଟେ ଆଣି ଏମାନଙ୍କୁ ଓଡେଇ ଦିଅ ।ପ୍ଲିଜ , ନହେଲେ ବାନରସେନା ସବୁ ମୋ ପାଚିଲା ପିଜୁଳି ଖାଇଯିବେ । ସୁରେଶ ପ୍ରଥମ ମହଲା ଛାତ ଉପରକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲେ ମାଙ୍କଡ଼ ପଲ ଟପଟାପ କରି ସବୁ ବଡ଼ ପାଚିଲା ପିଜୁଳି ଖାଇବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି । ସିପ୍ରା ଗୋଟେ ବାଡ଼ି ଆଣି ସୁରେଶଙ୍କ ହାତକୁ ବଢ଼େଇଦେଇ କହିଲା , ମତେ ଡର ଲାଗୁଛି । ତୁମେ ପ୍ଲିଜ ଏ ବାଡ଼ିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଡରାଅ ।

      ହସହସ ମୁହଁରେ ଠିଆ ହୋଇ ମାଙ୍କଡ଼ ମାନଙ୍କର ଏ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ସୁରେଶ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଏମିତି ଢଙ୍ଗ ଦେଖି ସିପ୍ରା ରାଗିଯାଇ କହିଲା , ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ଏମାନଙ୍କୁ ଘଉଡେଇବନି ସତ କହୁଛି ମୁରଲୀକୁ କହି କାଲି ଏ ଗଛଟା ହଣେଇଦେବି ।ସିପ୍ରା ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ ସୁରେଶ କହିଲେ , କେଡେ ଖୁସିରେ ଏମାନେ ଫଳ ତକ ଖାଉଛନ୍ତି ଦେଖିଲ ? ଗଛଟିକୁ ଆମେ ଲଗେଇଛେ ବୋଲି ତାର ସବୁ ଫଳ କଣ ଆମେ ଖାଇବା ? କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଏ ଫଳ ହରିଙ୍କ ପେଟକୁ ଯାଉଛି । ଏଇଟା କଣ ପୂଜା ନୁହେଁ ? 

  ବିରକ୍ତ ହୋଇ ସିପ୍ରା କହିଲା , ହରି କଣ ତୁମର ଥଟ୍ଟା ? ସୁରେଶ କହିଲେ , ଓଡ଼ିଆରେ ସ୍ନାତକ କରିଛ ପରା ? ହଠାତ ଶାନ୍ତ ପଡ଼ିଗଲା ସିପ୍ରା । ହସିଦେଇ କହିଲା , ଆରେ ସତେ ତ ! 

   ସିପ୍ରା ଘରକୁ ଚାଲିଆସିଲା ।ପରେ ପରେ ସୁରେଶ । କିଛି ସମୟ ମନଦୁଃଖ କରି ବସିବା ଭିତରେ ମୁରଲୀ ପହଂଚି ଗଲା । କହିଲା , ମା , ତଳକୁ ଆସ ପିଜୁଳି ତୋଳିବା ପରା ! ଛେନାଗୁଡ଼ଟା ତୋଳିବୁ । ତୁ ପରା କଲୋନୀ ଭିତରେ ରାସ୍ତା ଓଳଉଛୁ ? ଦେଖିନୁ ହରି ମାନଙ୍କୁ ? ସେମାନେ ଆସି ସବୁଯାକ ପାଚିଲା ପିଜୁଳି ଖାଇଗଲେ । ତୁ ଆଉ ଖମ୍ବଆଳୁଟା ତୋଳିବୁ ? ଗୋଟେ କାମକରେ , ପାରିବୁ ଯଦି ଆଜି କାଲି ଭିତରେ ସମୟ କାଢି ଗଛଟା ହାଣିଦେ । ମୁଳୁ ମାଇଲେ ଯିବ ସରି ...ହରିଙ୍କ ସଂଗେ କିମ୍ପା କଳି ।

   ତମେ ମା ମାଙ୍କଡ଼ ମାନଙ୍କ କଥା କହୁଛ ଟି ? ସେତିକି ବେଳୁ ହରି ହରି ହେଉଛ ଯେ ମୁଁ କିଛି ବୁଝିପାରୁନି । ମାଙ୍କଡ଼ଙ୍କୁ ହରି କାହିଁକି କହୁଛ ?

     ସିପ୍ରା କହିଲା , ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ମାଙ୍କଡ଼ କିନ୍ତୁ ଆମ ଘରେ ସେମାନେ ହରି । ମୁଁ ତ ଓଡ଼ିଆରେ ସ୍ନାତକ କରି ବୁଝିପାରିଲିନି ତୁ ଚୋପାଟା ବୁଝିବୁ ? ତୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଯଦି ବୁଦ୍ଧି ଥାନ୍ତା ଏ ବାନର ସେନାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ମୋ ଘରକୁ ଆସି ଫଳ ତକ ତୋଳିଦେଇଥାନ୍ତୁ । ତୋତେ ଯାହା କହିଲି ତୁ ଏବେ ସେଇଆ କରେ । ଗଛଟା ହାଣିଦେ । 

  ମୁରଲୀ ତଳେ ବସିପଡ଼ିଲା । କହିଲା ମା , ମୋ ଗାଁରେ ପିଜୁଳି ଗଛ ବହୁତ । ଏଥର ଗଲେ ତମପାଇଁ ବେଗେଟେ ନେଇଆସିବି । ଫଳନ୍ତି ଗଛଟାକୁ ହାଣନି ମା ! ସିପ୍ରା କହିଲା , ଯଦି ମୋ ଗଛରୁ ମୁଁ ଗୋଟିଏ ବି ଫଳ ଖାଇପାରିବିନି ତାକୁ ଅଯଥାରେ ବାଡ଼ିରେ ରଖିବି କାହିଁକି ?

  ମୁରଲୀ କହିଲା , ହାଣିଦେଲେ କଣ ଆଉ ପିଜୁଳି ପାଇବେ ? କିଛି ନହେଲେ ଏବେ ମାଙ୍କଡ଼ ମାନେ... ..ନାନା ହରି ମାନେ ତ ମନଖୁସିରେ କିଛି ଫଳ ଖାଇ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଶାନ୍ତି କରୁଛନ୍ତି ? ତମେ ମା ଆଉଥରେ ଭାବ । ଯଦି ନିହାତି କହିବ କେବେ ସମୟ କାଢି କରିଦେବି ତୁମ 

କାମ । ମୁଁ ଆସୁଛି କହି ମୁରଲୀ ପଳେଇଲା ।

    ସିପ୍ରା ଭାବୁଥିଲା , କାର୍ତ୍ତିକ ମାସସାରା ସକାଳୁ ଗାଧୋଇ ତୁଳସୀ ଚଉରା ମୂଳରେ ରାଧା ଦାମୋଦରଙ୍କ ପୂଜା କରୁଛି ସିଏ , ଆମିଷ ନ ଖାଇ ଧର୍ମର ରାସ୍ତା ଆପଣେଇଛି ସିଏ ଅଥଚ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲେଖା ଥିବା ( ଭଗବାନ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ବଦଳାଇ ଭକ୍ତର ପରୀକ୍ଷା ନିଅନ୍ତି )ଏ ଉକ୍ତିକୁ ଲୋଭବଶତ କେମିତି ଭୁଲିଯାଇଛି ସିଏ ? ପ୍ରଭୁ ହରି ବାନର ରୂପରେ ଆସି ତା ଗଛର ଫଳ ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାନ୍ତି ଏକଥା କଣ ଦୃଢ଼ତାର ସହ କାହାକୁ କହିପାରିବ ସିଏ ? ମନ୍ଦିରରେ ନିର୍ଜୀବ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରସାଦ ଚଢ଼େଇବା ଅପେକ୍ଷା କିଛି ଜୀବନ୍ତ ଆତ୍ମାକୁ ଶାନ୍ତି ଦେବା ଯେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟକାମ ଏ କଥା ତ ନାସ୍ତିକ ଭଳି ଚଳୁଥିବା ସୁରେଶ ଆଉ ପୂଜାପାଠ ନ ଜାଣିଥିବା ମୁରଲୀକୁ ତା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଜଣା ।



Rate this content
Log in

More oriya story from Shaktiprava Mishra

Similar oriya story from Inspirational