ଉଷ୍ମତା

ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଝାଂଜିଠୁ ବେଶି ଉଷ୍ମ ଲାଗେ

ନିଶ୍ୱାସର ଉଷ୍ମତା

ବର୍ଷାର ଶୀତଳତା ଠାରୁ

ବେଶି ଶୀତ ଲାଗେ

ଆଖି ଲୁହ

ଲୁହ ଦୁଃଖ ଧୋଇ ଦିଏ

ସେଥିପାଇଁ ଭଲ ଲାଗେ

କୋହ ଚାପିହୁଏନା

ଏଠି ସତ୍ୟ ପାଇଁ ସଂଗ୍ରାମ ଏବେ ସଞ୍ଜଠୁ ସକାଳ

କିନ୍ତୁ ସତ ଏବେ ହାଟର ସଉଦା

ପଣ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିନିମୟ ହୁଏ

କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପ୍ରୀତି ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ

ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖେ ଦିବସ ରଜନୀ

ଗଢିବାକୁ ଏମିତି ଏକ ଘର

ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ବୁଝିପାରୁଥିବ

ତା ଘରର ଠିକଣା

ବାନ୍ଧି ହୋଇଥିବ

ବିଶ୍ଵ ମୈତ୍ରୀରେ  ।