ଜୀଵନ
ଜୀଵନ
ଜୀଵନ ଯେବେ ଆଲୋକ ବର୍ତ୍ତିକା ଟିଏ ହୁଏ
ସେତିକିବେଳେ ସେ ମାର୍ଗ ଅନ୍ୱେଷଣ କରେ
ଜୀଵନ ଯେବେ ଉଦ୍ୟାନ ହୁଏ
ସେ ପୁଷ୍ପ ବିତରଣ କରେ
ଜୀଵନ ଯେବେ ଆକାଶ ହୁଏ
ସେ ସେଠି ଆଶ୍ରୟ ନିଏ
ଜୀଵନ ଯେବେ ସାଗର ହୁଏ
ସେଠି ସେ ଆବର୍ଜନା ଧୂଏ
ଜୀଵନ ଯେବେ ପଦ୍ମ ହୁଏ
ବିକଶିତ ହୁଏ, ଜୀଵନ ଯେବେ
ନିର୍ଝରଣୀ ହୁଏ ସେହି
ମଧୁର ଜଳକୁ ସେ ପାନ କରେ.......
