ଉପମା ତୋର ମା’ କେମିତି ଦେବି

ଆତ୍ମା ଈଶ୍ୱରଂକ ରୂପ ଆକୃତି

ଶିଳ୍ପୀକାର ମାଆ ଏ ଦେହ କୃତି।

ଗଢା ହେଲୁ ମାଆ ତୋହରି ଠାରୁ

ତୁମେ ହେଲ ଆମ ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ ।

ସଂସ୍କାର ଧନ ଯେ ଦେଇଛ କେତେ

ସେସବୁ ସାରଥୀ ଆଜିର ରଥେ ।

ତ୍ୟାଗ ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ କର୍ମରେ ବ୍ରତ

ସମର୍ପୀ ଜୀବନ ଧର୍ମରେ ରତ ।

ସେବା ଧର୍ମ କର୍ମ ପାଥେୟକରି

ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସାରୁ କୋଶେ ଦୂରେଇ ।

ନେତ୍ରୀ ତୃଣମୂଳ ଥିଲ ସୁଯୋଗ୍ୟ

ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ତୁମ ମା’ ଅତୁଳନୀୟ ।

ଉପମା ତୋର ମା’ କେମିତି ଦେବି

ଆମେ ତୋର ସୃଷ୍ଟି ତୁ ଆମ କବି ।

ଚାଲିବୁ ସୁବାଟେ ମା ନିଶ୍ଚେଁ ଆମେ

ତୋର ଛତ୍ରଛାୟା ତଳେ ସଭିଏଁ।

ଜାଣୁଁ ମା’ ଏତିକି ତୁ ଆମପାଇଁ

ସ୍ୱର୍ଗାଶିଷ ଦେଉ ଓଢାଳେ ଥାଇ ।