ଶୁଆ ଶାରୀ ଉଵାଚ

ଶୁଆ କହେ ଶାରୀ ଲୋ ମିଠା କଥାରେ

କା ଯିବୁନି ଭୁଲି ପରଖି ଦେଖିବୁ ସତ

ମିଛ କେତେ କଥାର ବୋଲି

ଶାରୀ କହେ ଶୁକରେ ମିଠା କଥା

କହି ମନ ମୋହି ନେବାକୁ  କହନ୍ତି ଧନରେ l

କେମିତି ଜାଣିବି ମିଠା କଥା

ଭେଦ ଯିବିନି ତତେ ମୁଁ ଭୁଲି

ଶୁଆ କହେ ଶାରୀ ଉପରକୁ

ସରଳ ହୋଇ ଭିତରେ 

ସନ୍ଦେହ ରଖିନେଇ ବୁଝିଯିବୁ l

ଗୁଢ ତତ୍ତ୍ୱ କଥାର ଏହି

ହସିଦେଲା ଶାରୀ ଭଲପାଉ ଭାରି

ସେପାଇଁ ହେଉଛୁ ଝୁରି

ହାତ ମୁଁ ଧରିଛି ମଲାଯାଏଁ କେବେ

ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ରହିଥା ତୁହି l

ମଣିଷ ପକ୍ଷୀ ପଶୁ ଭାବ ଓ ଭଙ୍ଗୀ

ଶବ୍ଦରୁ ଅଧିକ କହୁଛି ମୁହିଁ

କଥା ଦିପଦରେ ମନ ଭରିଯାଉ ଭାବ

ଭଙ୍ଗୀ ଠାଣି ମାଣି ରେ ରହିଛି ପ୍ରଭେଦ l

ଏତିକି ବୁଝିଛି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବର ଡୋରିକୁ

ମଜବୁତ କରି ଚାଲୁଅଛି ପାଦ ଗଣି ଥିରି ଥିରି

କାଳିଆ ଠାକୁର ସଭିଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି ସୁବୁଦ୍ଧି

ମଣିଷ ଜାଣୁନି ବେଭାର ନିଜେ ନିଜର ଅପପ୍ରଚାର

କରୁଥାଉ ସଂସାରେ ରହି କର୍ମଫଳ ପାଇ

ତୁ ତ ମୋର ମୁଁ ବି ତୋର ଆନ କଥା ଭାବୁ କାହିଁ

ଶୁଆ ହସିଲା ରହିଲା ନିର୍ଭିକ ଶାରୀ ମୁହଁ ସୁନ୍ଦର ଦିଶଇ l