ଶରତରେ ମାଁ ସାରଦା

ଶରତ ର ଆଗମନେ

ଶତ ଶତଦଳ ମୁଖରିତ ହୁଏ

ପଙ୍କ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଖେଳିଉଠେ

ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସ ରେ ।

ଧରଣୀ ରାଣୀ ମଥା ଭରିଯାଏ

ସବୁଜ ଶସ୍ୟ ଧନ୍ୟ ମୁକୁଟ ରେ

ଚଉଦିଗ ପାର୍ବଣ ର ଋତୁରେ

ଭକ୍ତି ଭିତରେ ହଜି ଯାଏ ।

ଶରତ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ

ମାଁ ସିଂହବାହିନୀ ଧରାବତରଣ କରେ

ଦୟାମୟୀ ମାଁ ଆଗମନି

ଧରା ପୃଷ୍ଠେ ପାପୀ ନାଶି, ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖ ହରେ ।

କେତେ ରୂପେ କେତେ ନାମେ

ମହୀମଣ୍ଡଳେ ପୂଜା ପାଏ

ଦୁଃଖୀ ହୃଦୟ ର ଦୁଃଖ ଲାଘବ କରି

ନୁଆ ଜୀବନର ପଥ ଦେଖାଏ ।

କିଏ କହେ ଦୁର୍ଗା, କିଏ କହେ ଦଶଭୁଜା

ପୁଣି ମାଁ ସାରଦା

କିନ୍ତୁ!

ମୂଳ ଅକ୍ଷର ଯେ ମାଁ,

ସେ ବା ଜଗତର ମାଁ ଜଗତ୍ ଜନନୀ ।

ଦଶମୀ ରେ ମାଁ ମୃଣ୍ମୟୀ ବେଶେ

ଦର୍ଶନ ଦିଏ କୋଟି ଭକତ ନୟନେ

ଉଗ୍ର ରୂପ ଦର୍ଶନ ଅଭିଳାଷେ

କୋଟି ଭକତ ଚାହେଁ ଲକ୍ଷେ ଆନନ୍ଦେ ।

ଦୁଃଖର ନଈଁ ଶୁଖେଇ ଦେଇ

ସୁଖ ଦେବ ମାଁ ଢାଳି

ଏତିକି ନୀତି ମାଗୁଛି ମୁହିଁ

ବେନି ହାତ ପାତି ।