Gunanidhi Samal
Abstract
କୁହୁଡି ଆଡେଇ
ସିନ୍ଦୁରା ଫଟେଇ
ଡଙ୍ଗର ସେପାଖୁ
ଆସିଥିଲା ଯେବେ ଶୀତ,
ମୋ"ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡରେ
ଲଙ୍ଗଳା ପିଲାଏ
ଫୁଙ୍ଗୁଳା ଦେହରେ
ନାଚୁଥିଲେ ଗାଇ ଗୀତ
ରାଗିଯାଇ ଶୀତ
ପିଲାଙ୍କ ଦେହରେ
ଦେଇଥିଲା ଯେବେ
ଶୀତଳ ପହିଲି ଛୁଆଁ,
ଶୀତ'କୁ ଡରେଇ
ନିଆଁ ଜାଳିଦେଇ
ମନ ଆନନ୍ଦରେ
ପିଲାଏ ମାରିଲେ ଡିଆଁ
ପ୍ରମିଜ
ଟେଡ଼ି
ଚକୋଲେଟ
ପ୍ରୋପୋଜ
ରୋଜ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦା...
ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍...
ଅଜା ହୋଇଗଲେ ଖପ...
କବିତା
ଜାଗ ଜନତା ଜାଗ
ଯେତେ ବିଲ ଥାଉ ଗୋହିରୀ ବିଲର ସମକ୍ଷକ କେହି ନାହିଁ ଲକ୍ଷେ ତାର ଥିଲେ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଚନ୍ଦ୍ ଯେତେ ବିଲ ଥାଉ ଗୋହିରୀ ବିଲର ସମକ୍ଷକ କେହି ନାହିଁ ଲକ୍ଷେ ତାର ଥିଲେ ଆକାଶ ମାର୍ଗର...
ବରଷା ବଉଦ ସଜ ବରଷା ବଉଦ ସଜ
ମନେ ରହିବ ଯେ କଲାମ ହେ ତୁମେ ଏ ଦେଶ କି ଭୁଲି ପାରେ ତୁମେ ଏ ଜାତିର ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ ତୁମକୁ ନମନ କରେ ମନେ ରହିବ ଯେ କଲାମ ହେ ତୁମେ ଏ ଦେଶ କି ଭୁଲି ପାରେ ତୁମେ ଏ ଜାତିର ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ ...
ଚିର ସ୍ମରଣୀୟ ହେ ବିଜ୍ଞ ପ୍ରବର ଶିକ୍ଷା ରେ ଥିଲ ମଣ୍ଡିତ ବିଦେଶରେ ଥିଲ ମନେ ବହୁଥିଲା ଦେଶ ପ୍ରେମର ନ ଚିର ସ୍ମରଣୀୟ ହେ ବିଜ୍ଞ ପ୍ରବର ଶିକ୍ଷା ରେ ଥିଲ ମଣ୍ଡିତ ବିଦେଶରେ ଥିଲ ମନେ ବହୁଥିଲା ...
ଭକତଟି ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠିକଣା ହୃତୟରେ ଖୋଜୁଥାଏ ଜୀବନର ଶେଷ ସମୟ ଠିକଣା ମଶାଣୀ ଭୂଇଁଟି ହୁଏ ଭକତଟି ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠିକଣା ହୃତୟରେ ଖୋଜୁଥାଏ ଜୀବନର ଶେଷ ସମୟ ଠିକଣା ମଶାଣ...
ମାଆ କାଳିଜାଈ ତୋ'ପୀଠ ସ୍ଥଳୀ କୁ କୋଟିକୋଟି ଦଣ୍ଡବତ , ସଦ୍ ବୁଦ୍ଧି ଦେ, ମା' ମୁଢ଼ ମଣିଷଙ୍କୁ ମାଆ କାଳିଜାଈ ତୋ'ପୀଠ ସ୍ଥଳୀ କୁ କୋଟିକୋଟି ଦଣ୍ଡବତ , ସଦ୍ ବୁଦ୍ଧି ଦେ, ମା' ମୁଢ଼ ...
ଜୀବନରେ କେବେ ବିଶ୍ବାସ ଘାତକ ଦେଶ ସାଥେ କର ନାହିଁ ଏଇ ଦେଶ ଆମ ଗର୍ବ ଓ ଗୌରବ ମାଟି ମାଆ ଜୀବନରେ କେବେ ବିଶ୍ବାସ ଘାତକ ଦେଶ ସାଥେ କର ନାହିଁ ଏଇ ଦେଶ ଆମ ଗର୍ବ ଓ ଗୌରବ ...
କିନ୍ନର ର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି କିନ୍ନର ର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି
ସ୍କନ୍ଦମାତା ସ୍କନ୍ଦମାତା
ଖାଇବାକୁ ଗଣ୍ଡେ ଦେବାକୁ ମୋ ମାଆ ପର ଘରେ କାମ କଲା ଘର ଲିପା ପୋଛା ବାସନ ମଜାରେ ମାଆ ହାତେ ଘାଆ ହେଲା ... ଖାଇବାକୁ ଗଣ୍ଡେ ଦେବାକୁ ମୋ ମାଆ ପର ଘରେ କାମ କଲା ଘର ଲିପା ପୋଛା ବାସନ ମଜାରେ ...
ସାଧକ ଭକତ ହେଲେ ଆନନ୍ଦିତ ଲଭି ତାଙ୍କ ଦରଶନ ଅତି ଯତନରେ ସେବାରେ ଲାଗିଲେ ପୁଲକିତ ତନୁ ମନ ସାଧକ ଭକତ ହେଲେ ଆନନ୍ଦିତ ଲଭି ତାଙ୍କ ଦରଶନ ଅତି ଯତନରେ ସେବାରେ ଲାଗିଲେ ପୁଲକିତ ...
ମା ଗୋ ମା ମା ଗୋ ମା
ବିଜୟା ଦଶମୀ ବିଜୟା ଦଶମୀ
ନାରୀ ଜପ ତପ ସାଧନାର ମାର୍ଗେ ପାଇଥାଏ ମହାଶକ୍ତି। ଧର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ବଳ ନାରୀ ଜପ ତପ ସାଧନାର ମାର୍ଗେ ପାଇଥାଏ ମହାଶକ୍ତି। ଧର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ବଳ
ଲୀଳାମୟ କାହ୍ନା ଲୀଳାମୟ କାହ୍ନା
ପୁତ୍ରର ବିଳାପ ପୁତ୍ରର ବିଳାପ
ସତ୍ୟ ବଚନ ସତ୍ୟ ବଚନ
କବି କବି
ଟିକିଏ ଆଲୁଅ ଦେଖିବ ଆଶାରେ କେଵେ ଅନ୍ଧାର ରେ ଜଲିଛ ତମେ ଟିକିଏ ଆଲୁଅ ଦେଖିବ ଆଶାରେ କେଵେ ଅନ୍ଧାର ରେ ଜଲିଛ ତମେ
ଓଡିଶାର ତିରିଶି ଜିଲ୍ଲାକୁ ନେଇ କବିତାଟିଏ ଓଡିଶାର ତିରିଶି ଜିଲ୍ଲାକୁ ନେଇ କବିତାଟିଏ