ଶୀତ

ପୁ଼ଙ୍ଗୁଳା ଦେହରେ ଶୀତଳ ପବନ

ବାଜି କରେ କୁତୁକୁତୁ।

ହାତଗୋଡ ଯାକ ଥରି ଥରି ଯାଏ

ନିଆ଼଼ଁ ଜଳେ ହୁତୁହୁତୁ।

ଶୀତୁଆ ରାତିରେ କମ୍ବଳ ରେଜେଇ

ମନେପଡେ ମାଆ କୋଳ।

ମାଆ ହାତରନ୍ଧା ଗରମ ଭାତରେ

ମିଶିଯାଏ ମାଛଝୋଲ।