ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ସାଗରିକାର ହସ
ସାଗରିକାର ହସ
1 min
189
ଶିଳ୍ପୀର ମାନସ କନ୍ୟା ସାଗରିକା
ପଥର ଦେହର ଜୀବନ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତି
ସାରା ବିଶ୍ବରେ ଅନନ୍ଯା
ତା ହସର ତରଙ୍ଗରେ
ମଧୁ ମଳୟ ଯାଏ ଖେଳି
ତା ହୃଦୟ ଶାନ୍ତ ସରଳ ନମ୍ର
ତା ପାଖେ ନାହିଁକିଛି ଅନୁଶୋଚନା
ସେ ଆଜିଦିଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଦନା
ଜୀବନ ଜିଇଁବାକୁ କରେ ଆହ୍ବାନ
ନିଜ ମନରୁ ଦୁରେଇ ଦେଲେ ତିକ୍ତତାର କ୍ଳେଶ
ରହେ ନାହିଁ ତିଳେ ତାର ଅବଶେଷ
ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ନିଜର ଅଭିଯାନ
ମୁଁ ଯୋ କହୁଛି କଥା କହୁଥିବା
ଶରୀର ମାଂସରେ ଗଢା ସାଗରିକା ନୁହେଁ
ଏ ସାଗରିକା ପଥରର କାରୁକାର୍ଯ୍ଯ
ଓଡିଆ ଶିଳ୍ପୀର କଳାକୃତିର ଯାଦୁ
ସଂଗ୍ରାହଳୟ ମଧ୍ଯରେ ଦର୍ଶକ ହୁଅନ୍ତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ଯ
କଣ ପଥରବି ହସିପାରେ
ତା ପାଶାଣ ହୃଦୟକୁ ତରଳାଏ
ଆତ୍ମାକୁ କିଛି ସମୟ ଶାନ୍ତିଦିଏ
ସଂସାରର ହସ ଅମୂଲ ମୁଲ
ସେ ହସ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ହସ
ପ୍ରତିଟି ହୃଦୟକୁ କିଣିନିଏ
ସାଗରିକା ତାର ପ୍ରତୀକ
ଜୀବନ ଭିତରେ ଉଜ୍ଜଳ ଆଲୋକ
ସବୁ ଭୁଲି ସିଏ ହସିପାରେ
ସଂସାର ଭରିଯାଏ ଖୁସିରେ
ଦୁଃଖ ହୋଇଯାଏ ନାଶ
ଦୁଃଖ ସୁଖର କରେ ରୁପାନ୍ତର
ସେ ସାଗରିକାର ହସ ।
