ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା

କରୁଛି ମିନତି ଆହେ ଜନ୍ତୁପତି

   ଅଭାଗିନୀ କଥା ମାନ l

ଆହେ ଦଣ୍ତଧର ନ ନିଅ ମୋହର

   ପ୍ରାଣପତିଙ୍କର ପ୍ରାଣ l

ମୁଁ ଅଟେ ସାବିତ୍ରୀ ପିତା ଅଶ୍ଵପତି

   ସତୀ ମୁଁ ଅବଳା ନାରୀ l

ଅଳ୍ପାୟୁ ପତିଙ୍କୁ ସତ୍ୟେ ବରିଥିଲି

   ନ ମାନି ମନା କାହାରି l

ସତ୍ୟ ମୋର କିମ୍ବା ହୋଇବ ଅସତ୍ୟ

   ସତୀ ବାକ୍ୟ ଜନ୍ତୁରାଣ l

ବିଶ୍ୱାସ ସିନା ମୋ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ରେ ଥିଲା

    ନାମ ଯାହାଙ୍କର ଯମ l

କାଳ ରୂପେ ତୁମ୍ଭେ ମହାକାଳ ପ୍ରଭୁ

   ଆହେ ନ୍ୟାୟ ଦଣ୍ଡଧାରୀ l

ସମ ଭାବେ ତୁମେ ଶମନ ବୋଲାଅ 

   ପାଞ୍ଚ ମୋ ସତ୍ୟ ବିଚାରି l

ଲାଞ୍ଚ କଥା ବୋଲି ପାଞ୍ଚ ନ କରିବ

  ନେବ ଯେବେ ପତି ମୋର l

ପତି ପ୍ରାଣ ଧରି ଯିବ ସତୀନାରୀ

   ନିଶ୍ଚେ ସଂଯମନି ପୁର l

ତୁମେ ପରା ଧାତା ହେ ବିଶ୍ଵବିଧାତା

    ଗତି ମୁକ୍ତି ଜୀବଙ୍କର l

ହେ ଦେବ କୃତାନ୍ତ ଛାୟାଦେବୀ ସୂତ

   ଘେନ ପ୍ରଣତି ମୋହର l

ତୁମ୍ଭେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ପରମ ସଂଯମୀ

   ବ୍ରହ୍ମାରେ ସମ୍ଭବ ଯେଣୁ l

ଆହେ କଇତବ୍ୟ କର ହେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ

   ଗୁହାରୀ କରୁଛି ତେଣୁ l

ଆତ୍ମାରାମ ପ୍ରଭୁ ସର୍ବଜ୍ଞାତା ତୁମ୍ଭେ

   ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ପୁଣ୍ୟମିତ୍ର l

ସତୀର ମିନତୀ ଘେନ ଜନ୍ତୁପତି 

    ନୁହେଁ ମୁହିଁ ଅପବିତ୍ର l

ସତୀର ମହିମା ଅଲଂଘ୍ୟ ଦ୍ରାଘିମା

   ଯମ କାହୁଁ ଯିବେ ବଳି l

ପତି ସତ୍ୟବାନ ଫେରାଇଲେ ପ୍ରାଣ

   ମତି ଗଲା ତାଙ୍କ ଟଳି l

ଶ୍ୱଶୁର ଦ୍ୟୁମତସେନ ତାହାଙ୍କର 

   ଫେରିପାଇ ହୃତ ରାଜ୍ୟ l

ଲଭିଲେ ନୟନ ଶହେକ ନନ୍ଦନ 

  ସୁଖେ କଲେ ରାଜକାର୍ଯ୍ୟ l

ଏମନ୍ତେ ଅଟଇ ସତୀର ମହିମା

   ବଶ ହେଲେ ଜନ୍ତୁପତି l

ଯୁଗେ ଯୁଗେ ସତୀ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ

   ପୁଜା ପାଇବେ ସାବିତ୍ରୀ l