ରମଣୀ

ସୁନ୍ଦର ହେବାର ଲୋଭ

ଗୋଟେ ପଣେ ନିଜର

କ୍ଷଣେ ସାତପର

ଝଡ ବର୍ଷାର ସମ୍ଭାର

କରୁଣାର ଢାଲ ତଳେ

ନିଷ୍ଠୁର କୃପାଣ ।

ଗର୍ତ ଗହ୍ୱରର ଦେହ

ଆଶା ପ୍ରତ୍ୟାଶା ରେ ହୁଏ ହୁତାସନ

ତାହୃଦୟ ସିକୁଳିରୁ 

ମୁକୁଳି ନପାରେ କେହି

ଅସନ୍ତୁଳନ କାମନା ଅନଳ

ଅଭିମାନି ନଈ ପରି

ବହିଯାଏ ନିରନ୍ତର ।।

ଅସ୍ତିର ଅଧର୍ଯ୍ୟ ଅବିଶ୍ୱାସ

କ୍ଷୋଭ ବିଦ୍ରୋହ ଇର୍ଷାରେ

କାୟା ଛାୟା କ୍ଷଣେ

ଅତି ଆପଣାର

ସେବି ମଣ୍ଡକିନୀ

ପାପ ପୁଣ୍ୟ ପାବନ ହସ୍ତକୁ

ପ୍ରସାରିଛି ଧରା ।।।