ପ୍ରତୀକ୍ଷା

ଲାଗେ ମୋତେ

ରାତ୍ରୀର ନିର୍ଜନ ପ୍ରହରେ

କେହି ଜଣେ ଡାକଦିଅନ୍ତି ମୋତେ

ମୋ ଝର୍କା ସେ ପାଖରୁ !

ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ଲାଗେ

ସ୍ୱର ଟିକ, ତାଙ୍କର

ଚିହ୍ନା ଲାଗେ ତାଙ୍କ ଝାପ୍ସା ମୁହଁ !

ଆମ ଜାତିଗତ ବିବିଧତା ଯୋଗୁଁ

ହିନ୍ଦୁ ମୁସଲିମ୍ ଦଙ୍ଗାରେ

ଯିଏ ମୋତେ ଛାଡି ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ

କଳୁଷିତ ରାଜନୀତିର ଚାପରେ,

ତୁମେ ସେଇ ପ୍ରିୟତମ ନୁହଁ ତ ?

ଯାହାକୁ ମୁଁ ମାନି ସାରିଛି

ମୋ ମନରେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ,

ମୋ ଖୁଦା, ପରମେଶ୍ୱର !

ନ ହେଲେ ଅଜଣା ଡାକରେ

ମୋ ସ୍ବେଦଶିକ୍ତ ଶରୀରରେ

ମଳୟର ସ୍ପର୍ଶ ମୁଁ ଅନୁଭବ କରୁନଥାନ୍ତି

କି ତମ ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଅନ୍ତ ପାଇଁ

ମୁଁ ଏମିତି ନିର୍ଜନ ପ୍ରହରେ

ତମକୁ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖୁନଥାନ୍ତି !!