ପ୍ରେମ ପାଇଁ

ପ୍ରେମ ପାଇଁ ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ

   ଜାତି ଅବା ଜାତକ

  ରହିଛି ରହିବ ପ୍ରେମର ଜଗତେ 

    ଅମଳିନ ଯଶ ଟେକ ।

ଜୀବନ ଝରଣାର ନିର୍ମଳ ଜଳେ

  ପ୍ରେମ ତରୀ ଭାସିଯାଏ

ଆଶା ନିରାଶା ର ଢେଉ

  ନାବକୁ ଥରାଇ ଦିଏ ।

 କେବେ ବୁଡ଼େନା ବାଆ ବତାସରେ

    ପ୍ରେମକୁ ପାଥେୟ କରେ

ଶକତି ସଂଚାରି ତାରି ଦେହେ

    ପ୍ରେମ ସିନ୍ଧୁରୁ ତରେ ।

କେବଳ ନଥାଏ ମିଳନରେ ପ୍ରେମ

    ବିଚ୍ଛେଦରେ ଥାଏ ପୁରି

ଆପଣା ମଣିଷ କୁ ଯିଏ

  ହୋଉଥାଏ ସଦା ଝୁରି ।

ବିଭୁ ପ୍ରେମ ଠାରୁ ପ୍ରକୃତି

   ସବୁଠି ତାହାରି ସତ୍ତା

 କେବେ ଵନିଯାଏ ଉଛୁଳା ନଇଟେ

    ସମୁଦ୍ରଗର୍ଭେ ହରାଏ ସତ୍ତା ।