ପିତା ମୋ ବଡ ଅଭିନେତା

ମାତା ନାମେ ଲେଖେ କବି, କେତେ ଯେ କବିତା,

ପିତା ପାଇଁ ଏ ମନେ କି, ନାହିଁ ନୈତିକତା ?

ଜୀବନେ ମୋ ଲୋଡ଼ା ଯଦି, ମାଆ ଓ ମମତା,

ସେ ମମତା ଦୀପ ଜଳେ, ବାପା ତା’ ସଳିତା

ମାତା-ପିତା ପ୍ରତି ରହୁ, ସଦା ସମାନତା,

ରଚିବି ପିତା ହୃଦୟର, କିଛି ଜଟିଳତା l        (୧)

କିଛି କଥା ଲୁଚାଏ ସେ, କିଛି ପୁଣି କହେନା,

କିଛି ସତ କହେ ଯଦି, କିଛି କରେ ବାହାନା

ବୁଝି ହୁଏ ନାହିଁ ଯେବେ, ଏ’ ଜଟିଳ ଭାବନା,

ଅକାରଣେ ସେ ମଣିଷେ, ଲାଗେ ବୃଥା ଲାଞ୍ଛନା

ତଥାପି ସେ ସୁଖ ତ୍ୟାଗି, ସହେ ଶତ ଜାତନା,

ନୁହେଁ କି ବାପାଙ୍କ ଏହି, ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରେରଣା !  (୨)

ଆସେ ମୋ ଜୀବନେ ଯେବେ, ପ୍ରତିକୂଳ ସମୟ,

ସେ ସମୟେ ତୁମେ ବାପା, ମୋ ଆଶା ଉଦୟ

ନଥିଲେ ବି ଦିଅ ଆଣି, କେଉଁଠୁ ଯେ ଆଦାୟ ?

ପରାଜୟେ ସଦୟ ସେ, ଜୟରେ ମୋ ଅଥୟ !

ସରଳ କି ଜଟିଳ କି, ବାପା ଖୋଲା ହୃଦୟ ?

ହୁଏନା ବାପାଙ୍କ ବୁଝି, ଏ’ ବଡ ଅଭିନୟ !      (୩)