ପାନ୍ଥଶାଳାର ଅତିଥି

ନିର୍ଜନ ଏଇ ପାନ୍ଥଶାଳାର

ରାତିକ ପାଇଁ ମୁଁ ଅଜଣା ଅତିଥିଟିଏ

ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନା‐ଧଉତ ରାତି ଆକାଶରେ

ଭରା ସ୍ବପ୍ନର ତାରା ଗଣି ଚାଲିଥାଏ

ପାଶେ ଆସି କିଏ କହିଲା ଆଦରେ

ଆତ୍ମୀୟତାର ମିଠାମିଠା ସୁରେ

"ସ୍ବପ୍ନରୁ ଆସ ଫେରି !

ନିଦ୍ରା ନ ଗଲେ କାଲି ପ୍ରଭାତରୁ

ତୁମ ‐ ଯାତ୍ରା ହେବନି ଡେରି ?"

ଦେଖିଲି,ଶିଳ୍ପୀ ଚିତ୍ର କି ଅଙ୍କା

ପାନ୍ଥଶାଳାର ସେ ପରିଚାରିକା

ତନ୍ଦ୍ରା‐ଅଳସ ଆଖି

ଦାୟିତ୍ବ ସାରି ମୋ ନିଦ୍ରା ସେ ଯିବ

ରାତି ଯେ ଅଳ୍ପ ବାକି,

କ୍ଷୀଣ ଆଲୋକର ଦୀପ ହାତେ ଧରି

ସ୍ମିତ ହାସ୍ଯରେ ଧୀରେ ଗଲା ଚାଲି

ନୀରବତା ଛାଇଗଲା

ଦୁଇ କୋଠରିର ମଝି କାନ୍ଥର

ଦୁଆର ଏଯାଏ ମେଲା

ଭାବି ମୁଁ ପାରୁନି ରୁଦ୍ଧ ହେବ କି

ସେମିତି ରହିବ ଖୋଲା !