ନିରବ ପ୍ରେମ

ଥୁଣ୍ଟା ଗଛ ଟିଏ ପରି,

ଏକା ମୁଁ କାଟୁଚି ଜୀବନ,

ଅଦ୍ଧାରକୁ ନିଜର କରିଚି,

ଆଲୁଅ ମୋ ଠାରୁ ଦୂର।

ପ୍ରେମ କଲେ ନିତି ମରିବାକୁ ପଡେ।

କେବେ ଜଳିବାକୁ ,କେବେ ଜାଳିବାକୁ,

ପ୍ରେମର ପ୍ରତିଟି ସୋପାନ,

ଲାଗେ ନୂଆ ଭାରି ମିଠା,

ପ୍ରେମ ର ଦରଦ ଲୁହାର ଆଘାତ,.

ନପାଇଲେ ଭାଗ୍ୟ,

ପାଇଗଲେ ମିଳେ ସ୍ୱର୍ଗ,

ନିରବେ ଜଳୁଚି,

ନିରବ ପ୍ରେମ କୁ ଛାତିରେ ସାଇତି

ଅଦ୍ଧାର ଭିତରେ ବାଟବଣା ନିଜକୁ ଖୋଜୁଚି।