ମୁଁ ଭାବିଥିଲି

ମୁଁ ତ ଭାବୁଥିଲି କେବଳ,

କଳା ଆଉ ଧଳା ଦୁଇଟି ରଙ୍ଗ

ହେଲେ ସାତରଙ୍ଗ ସହ ପରିଚିତ ହେଲି,

ଯେବେ ମିଳିଲା ତୁମରି ସଙ୍ଗ।

ମୁଁ ତ ଭାବିଥିଲି ଦିନ ଆଉ ରାତି

ଦିବସର ଦୁଇ ଭାଗ,

ତୁମେ ହିଁ ତ ଦେଖେଇଲ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତର

ବିଭୋରିତ ଛବି

ଆଉ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟର ବିମୋହିତ ରବି।

ମୁଁ ତ ଭାବିଥିଲି ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁ

ମଧ୍ୟେ କେବଳ ଯନ୍ତ୍ରଣା

ତୁମେ ତ ଶିଖେଇଲ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ବି 

ମିଳିଯାଏ ଖୁସିର ଝରଣା।