ମାମୁଁଙ୍କ ସ୍ନେହ

ମାମୁଁ ମାମୁଁ ବୋଲି ଡାକ ଛାଡିଦେଲେ

      ଚାଲିଆସନ୍ତି ସେ ଧାଇଁ, 

ପିତା ପରି ସେ ମୋ ଚଳନ୍ତି ଦେବତା

    ଆଜି ମଣିଷ ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ।

ଅବାଟରେ ଗଲେ ମୁହିଁ କରନ୍ତି ଆକଟ

     ମାଡ ଗାଳି ସବୁ ଦେଇ,

ଜୀବନର ସଂଜ୍ଞା ସେ ଦିଅନ୍ତି ବୁଝାଇ

       ତାଙ୍କ ସରି ନାହିଁ କେହି । 

ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସବୁ କେତେ ସହିଯାଆନ୍ତି

       ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ସେ କହି, 

ସେନେହ ତାଙ୍କ ଅଟେ ସରଗ ସମାନ,

       ଛଳନା ଯେ ତାଙ୍କ ନାହିଁ ।

ଯେତେ ବଖାଣିଲେ ବି ଶବ୍ଦର ଅଭାବ,

       ପାରୁନାହିଁ ମୁଁ ଆଉ କହି, 

ସାତ ଜନ୍ମେ ଋଣ ତୁମ ପାରିବିନି ଶୁଝି,

  ସବୁ ଜନ୍ମେ ଆସ ମାମୁଁ ହେଇ ।