ଲେଖିବି କବିତା ଟିଏ

ଆଜି କାହିଁ ମୋର ମନଟା ଚାହୁଁଛି

ଲେଖିବି କବିତା ଟିଏ

ସାତ ସିନ୍ଧୁକର ଫରୁଆ ଭିତରୁ

ମୋ ପ୍ରେମର ସୂତା ଖିଏ ll

କାହିଁ କେଉଁ କାଳୁ ଗଲାଣି ଯେ ବିତି

ଅପାସୋରା ସେହି ଦିନ

ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି ସେ ମଧୁଠୁ ମଧୁର

ଭାବ କରେ ମୋହାଚ୍ଛନ୍ନ ll

ମୋ ପ୍ରିୟାର ସେହି ଘନ କୁନ୍ତଳରେ

ଅଦିନିଆ ବାରି ସମ

ଘୋଡେଇ ଦେଇଛି ବାଦଲ ବାପୁଡ଼ା

ଲାଗେ ପାହାଡ଼ର ଭ୍ରମ ll

ପ୍ରୀତି ଭରା ତା'ର ନୟନ ଯୁଗଳୁ

ଝରୁଛି କାହାଣୀ ଯେତେ

ଅଧା ଲେଖା ସେହି ଉପନ୍ୟାସ ଆଜି

ହଜିଛି ଯନ୍ତ୍ରଣା ସାଥେ ll

ଶାମୁକା ଭିତରୁ ସାଇତା ସ୍ମୃତିକୁ

ମୁକ୍ତା ସମ ଆଜି ଖୋଜେ

ସମୟ ସାଥୀରେ ବୀରହ ବିଧୂର 

ପ୍ରେମରେ ଆଜି ବି ହଜେ ll

ନିତି ଲେଖେ ଚିଠି କେତେ ଲୁଚି ଛପି

ଲୁହର ବନ୍ୟାରେ ଭାସେ

କିଛି ହୁଏ ପ୍ରିୟା ହସ୍ତ ଗତ ପୁଣି

ମାଟିରେ ବି କିଛି ମିଶେ ll

ଅବ୍ୟକ୍ତ ଭାଷା ମୋ ମନ ମନ୍ଦିରରେ

ନିତି ନିତି ଘଣ୍ଟା ପିଟେ

ତଥାପି କେମିତି ମୋ ପ୍ରୀତି ପ୍ରତିଜ୍ଞା

ଅସରା ଲୁହରେ ଲୋଟେ ll

ସେଇ ଅଧା ଗଢ଼ା ପ୍ରେମର ମନ୍ଦିର

ମୁଖଶାଳା ଅଛି ରହି

ସମୟ ସାଥୀରେ ମିଶିଛି ଛାତିରେ

ରହିଛି ରହିବି ଚାହିଁ ll