କୁମାରୋତ୍ସବ

ଶୁଭ୍ର ଶରତରେ ଆଶ୍ବିନ ଶେଷରେ

ପାଳନ କୁମାର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା

ଆହା ! କି ସୁନ୍ଦର ସୁଠାମ ସୁଗୋଲ

ଶୋଭା ପ୍ରକାଶଇ ଚନ୍ଦ୍ରମା

କୁମାରୀମାନେ

ଚାନ୍ଦ ସମ ବର ଇଚ୍ଛିଣ

କୁମାର ଉତ୍ସବେ ଭକତି ବିଭବେ

ହରଷେ ଚାନ୍ଦର ପୂଜନ ।

କଜ୍ଜ୍ବଳ ଅଳତା କୁଙ୍କୁମର ଚିତା

ନବ ବାସ ଅଙ୍ଗେ ମଣ୍ଡାଇ

ପୁଲକିତ ମନେ ହର୍ଷିତ ବଦନେ

ଚଉଁରା ମୂଳେ ମେଳ ହୋଇ

ସାୟଂକାଳରେ

ଭାବ ଭକତି ଗଦଗଦ

ପୂଜି ବୃନ୍ଦାବତୀ ତାଙ୍କ ପରି ସତୀ

ଅଭୀପ୍ସା ପୂରଣ ନିମିତ୍ତ ।

ଭୋଗ ସାମଗ୍ରୀରେ ସପତ ଚାନ୍ଦରେ

ଥାଳିଟି ହୁଅଇ ସଜ୍ଜିତ

ମଣ୍ଡା କାକରା ଥାଳିଟିରେ ତୋରା

କରଇ ମନ ମହକିତ

ଧୂପ ଦୀପରେ

ସତୀଙ୍କ ବନ୍ଦାପନା ସାରି

ବାଢ଼ି ନଇବେଦ୍ୟ ହୃଦୟ ଆମୋଦ

ମନ ସତେ ଗୋପ ନଗରୀ !

ସକଳ କୁମାରୀ ବନ୍ଦାପନା ଥାଳି 

ଏକତ୍ରିତ ଧରି ହସ୍ତରେ

ହୁଳହୁଳି ଦେଇ ଚାନ୍ଦକୁ ବନ୍ଦାଇ

ଚାହାଁନ୍ତି ସଜ୍ଜଳ ନେତ୍ରରେ

ସ୍ବ ଆଞ୍ଜୁଳାରେ

ଭରିଣ ଲାଜର ଉଖୁଡ଼ା

ଚଞ୍ଚଳ ଚଞ୍ଚଳ ତୁଣ୍ଡରେ ଭରନ୍ତି

ଚାନ୍ଦ ହୋଇବ କାଳେ ବୁଢ଼ା !

ବସି ଏକଠାବେ ଆନନ୍ଦାନୁଭବେ

କୁଆଁର ପୂନେଇ ଜହ୍ନ ଲୋ

ସଙ୍ଗୀତର ସ୍ବନ ସତେ କି ଗଗନ

ଭେଦି ଚାନ୍ଦ ପାଶେ ଯାଏ ଲୋ

କି ମଧୁମୟ

ଲାଗଇ ସେହି ପରିବେଶ

କାନେ କାନେ ଛୁଇଁ ହୃଦୟକୁ ଯାଇ

ତୋଳଇ ଅପାର ସନ୍ତୋଷ ।

ଜହ୍ନର ଜୋଛନା ଭରେ ଉନ୍ମାଦନା

କୁମାରୀଏ ପୁଚି ଖେଳରେ

ମନକୁ ନିବେଶି ହୋଇ ଅତି ଖୁସି

ମାତି ଯାଆନ୍ତି ସରାଗରେ 

ଆଜ ଦିନରେ

ଖେଳୁନି ଆଉ ସିଏ ପୁଚି

ଆସେ ସରି ସରି ଉଦ୍ବେଗ ସବୁରି

ବାସ ଉଡ଼ି କନା ପଡ଼ିଛି ।

ଉତ୍କଳ ସଂସ୍କୃତି ମହନୀୟ ଗୀତି

ହିଲ୍ଲୋଳିତ ସର୍ବ ଅଗଣା

ଭୁଲି ନାହିଁ କେହି ଭୁଲିଯିବେ ନାହିଁ

ମନ ହେଲେ ବି ବାଟ ବଣା

ଫେରାଇ ଆଣି

ମହତ୍ତ୍ବକୁ ବୁଝି ହୃଦୟ

ଆମେ ଉତ୍କଳୀୟ ଉତ୍କଳର ଜୟ

ଗାଇ ଚାଲିବା ଅହରହ ।