କୁମାରୀ ବୁକୁର ବ୍ୟଥା

ଓଷ୍ଠାଧାରେ ତବ ଶିଶୁ ଚନ୍ଦ୍ରର 

ବଙ୍କିମ ହସ

କୁଟିଳ ବେଣୀ ନଚାଇ ହବ

ତମେ ଆସ ।

ଢଳ ଢଳ ଆଖି ତବ 

କହୁଥାଏ କେତେ କଥା

ଦେଖିଛି ସବୁ ନିରେଖିଛି ସବୁ

ସାକ୍ଷୀ ତା'ର ନୀରବତା 

ସେଦିନ ଗୋ ପ୍ରୀତି ମୟୀ

ମାଟି ମୁଁ ସାରିଛି ତମ ହୃଦୟର ଗଭୀରତା

ଶୁଣି ମୁଁ ସାରିଛି କୁମାରୀ ବୁକୁର ବ୍ୟଥା ।

      -----୦----