କରୁଣା ପ୍ରଦାତା ଈଶ୍ୱର

ଅତି ଆତୁରରେ ଡାକୁଛୁ ତୁମକୁ

ହେ ତ୍ୟାଗର ମୂରତି

ଆସି ଯାଅ ତୁମେ ପ୍ରେମ ବାଣ୍ଟି ଦେବ

ବିରାଜିବ ଏଠି ଶାନ୍ତି

ଇର୍ଷା ଦ୍ୱେଷ ଆଉ ପରଶ୍ରୀକାତର

ସବୁ ଦୂର ହୋଇଯିବ

ଈଶ୍ୱର ତୁମେ ଓଲ୍ହାଇ ଆସ ହେ

ମାନବ ସୁଖେ ରହିବ

ଉଠି ଯାଅ ପ୍ରଭୁ ତପସ୍ୟାରୁ ତୁମେ

ଆଖି ଖୋଲି ଥରେ ଦେଖ

ଊଣା କରନାହିଁ ତୁମର କରୁଣା

ବିପଦରୁ ତୁମେ ରଖ

ଋଷିମୁନି ପରି ଡାକିପାରୁ ନାହୁଁ

ନାହିଁ ଆମ ପାଖେ ଭକ୍ତି

ୠଗୁଣ ଶରୀର କପଟରେ ଭରା

ଆମକୁ ଦିଅ ଶକ୍ତି

ଏହି ସଂସାରରେ ହାଣ କାଟ ହୋଇ

ରକ୍ତ ବୋହୁଛନ୍ତି

ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ବିଭବ ପଛେ ମିଛେ ଧାଇଁ

ପ୍ରତାରଣା କରୁଛନ୍ତି

ଓ ଅକ୍ଷରରେ ପ୍ରେମ ଭରିଅଛି

ତ୍ୟାଗର ହେ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି

ଔଷଧର ତୁମେ ମହା ଔଷଧି

ସଂସାରରେ ଦିଅ ଶାନ୍ତି