କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ

କାହାକୁ ଦେଲ ସୁନା ମନ

କାହାକୁ ଦେଖାଇଲ

ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଗଦା ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ

ତୁମେ ହେଲ ଜନ୍ମ

କିଏ ଶୁଣିଲା ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନି

କିଏ ଦେଖିଲା ଚକ୍ର ନାଶିନି

କିଏ କହିଲା ସ୍ବସ୍ତି ସ୍ବସ୍ତି

ତୁମ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ଇତି ବୃତ୍ତି

ନିଦ୍ରାଦେବୀ ଆଖିରେ କାହାର

ପାଦରୁ ଶିକୁଳି ଖୋଲିଲା ବେଭାର

କାହାର ହଜିଗଲା ନିଦ୍ରା

ଦୁଇ ପିତା ହେଲେ ରାତି ଅନିଦ୍ରା

ଜଣେ ମାଆ ଧରି ରଖିଲା ଦଶ ମାସ

ଆଉ ଜଣେ ମାଆ ଦେଖିଲା

ପୁଅ ପାଟିରେ ବିଶ୍ଵ

ଗୋପରେ ବଢିଲା ଦୁଲାଳ

ପରିଚୟ ଗଉଡ ନନ୍ଦ ରାଜା ବାଳ

ତାଡକା ପୁତନା ଇତ୍ୟାଦି ଅସୁର

ନାଶିବାକୁ ବକଟାଶୁର

ତୁମେ ଗୋପରେ ରାସ ରଚିଲ କୈଶୋର

ସେପଟେ ଦେବକୀ ଉଦାର

ବାସୁଦେବ ଚିତ୍ରସେନ ବିଭୋର

କରି କରାଇଲ ହରି

କହିଲ ଛାତ ରୁ ପଡ଼ି ମାମୁଁ ମଲା

ମତେ ତ ଦଇବ ରଖିଲା

ତୁମରି ଚରିତ୍ର ବୃତ୍ତାନ୍ତ

କରିବି ଛାର ମୁଁ ନିବୃତ୍ତ

କରେ ଖାଲି ପ୍ରଣାମ ଶତତ

ମାଆ କୋଳ ଶୂନ୍ୟକରି

ଛଡେଇ ନିଅନା କନ୍ୟା ଜାମାତା ପୁତ୍ର ।