ଜୀବନର ପଥ

କେବେ ତୁ ବିଶ୍ୱାସର ବହ୍ନିଟିଏ

ଜ୍ୟୋତି ଆଲୋକର କେନ୍ଦ୍ର ବିନ୍ଦୁ 

କେବେ ତୁ ନିତ୍ୟ ବାସ୍ତବ ଆନନ୍ଦର 

ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ସିନ୍ଧୁ।

କେବେ ପୁଣି ଧୈର୍ଯ୍ୟଟିର 

ତୁ ଉତ୍ତଙ୍ଗ ପାହାଡ 

କେବେ ଚାଲୁଥାଉ ସହରର ସେହି

ଉପତ୍ୟକା ମାଳ।

ସାହସରେ ଚଢିଯାଉ କେବେ 

ଏଭେରେଷ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗ 

ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଲଢିଯାଉ ପୁଣି

ଆତ୍ମା ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ।

ମୋହ ମାୟା ତ୍ୟାଗ କରି

ଷଡ ରିପୁଜୟ  

ବ୍ରହ୍ମ ପୁଣି ନାରାୟଣୀ 

ସ୍ୱୟଂ ନିଷ୍ଠା ଧର୍ମଟିର।