" ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷ "

ଜୀବନ ଅଟଇ ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ

ଜୀବନ ସଂସ୍କାରେ ଗଢ଼ା

ମାଆର ମମତା ତା ପାଇଁ ପ୍ରସାଦ

ଜୀବନ କଷ୍ଟରେ ଗଢ଼ା ।

ଜୀବନ ଜୀବନେ ଦାନା କନା ପାଇଁ

ସଂଘର୍ଷ ଜୁଆର ଛୁଟେ

ଖାଉ କି ନ ଖାଉ ତା ମୁହଁରେ ସଦା

ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟ ଲାଖି ଥାଏ ।

ଜୀବନ ଜୀବନ ଛୋଟ କଳିଟିଏ

ସପନେ ଭରା ହୃଦୟ

ଗୁରୁ ଗୁରୁଜନେ ସଦା ଭକ୍ତି କରେ

ନମ୍ରତା ତାର ଆଶ୍ରୟ ।

ଜୀବନ ଜୀବନେ କ୍ରୋଧ ପଶି ନାହିଁ

ଶାନ୍ତ ସରଳ ସ୍ଵଭାବ

ତା ସ୍ୱଭାବ ପରା ମନ୍ତ୍ର ମୁଗ୍ଧ କରେ

କିଣେ ମନ ସଭିଙ୍କର ।

ସ୍ୱଭାବେ ସୁନ୍ଦର ଜୀବନ ଜୀବନ

ଭାବ ଅଟେ ମଧୁମୟ

ଶ୍ରଦ୍ଧା ସମ୍ମାନରେ ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ ସିଏ

ଧୈର୍ଯ୍ୟ ତାର ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର ।

ସକାରାତ୍ମକ ର ସବୁଜ ପତ୍ରରେ

ଜୀବନ ବୃକ୍ଷଟି ଭରା

ତା ସ୍ବଭାବ ତାକୁ ଭରସା ଦିଅଇ

ପାଏ ପ୍ରେମ ବାରିଧାରା ।

ଅର୍ଥ ନ ଥିଲେ ବି ଅନର୍ଥ ହୋଇନି

ସପନ ପୁରଣ ପାଇଁ

ଭଲ ପାଇବାର ଚିର ସ୍ରୋତସ୍ୱିନୀ

ଗଲା ତାର ପାଦ ଛୁଇଁ ।

ସପନ ତାହାର ହୋଇଗଲା ସତ

ସଦ୍ଗୁଣର ପରଶାରେ

ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କର ସହଯୋଗ ନେଇ

ନିଜ ଗୋଡ଼େ ଠିଆ ହୁଏ।

ଟଙ୍କା ସୁନା ଧନ ଦୌଲତ ନଥିଲା

ଥିଲା ସଦ୍ଗୁଣର ଖଣି

ଧଇର୍ଯ୍ୟ ଚଟାଣ ମଜଭୁତ ଥିଲା ଯେ

ହେଲା ସେ ଗାଁ ର ମଣି ।

ଚିକିତ୍ସକ ହୋଇ ସେବା ପରଶିଲା 

ଅହଂ ଶୂନ୍ୟ ତାର ମନ

ଦୁଃଖି ରଙ୍କି ସେବା ତା ଜୀବନ ବ୍ରତ

ଜୀବନ ଦେଲା ଜୀବନ ।

ପାଞ୍ଚଖଣ୍ଡ ଗାଁ ତା ପାଇଁ ଗର୍ବିତ

ପ୍ରେମ ସଂଜୀବନୀ ହେଲା

ପ୍ରତି ଜୀବନର ଅକୁହା କଥା କୁ

ସେ ତ ବୁଝି ପାରୁଥିଲା ।

ବିଭୁ ପ୍ରେମେ ତାର ଜୀବନ ପ୍ଳାବିତ

ସେବାରେ ମନ ମୋହିଲା

ନିର୍ମୋହ ସେବାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ

ଇଶ୍ଵର ଆସ୍ଥା ପାଇଲା ।