ଜୀବନ ର ପଥ

ପିଠିରେ ବୋକଚା

ଭୋକେ ଶୋଷେ

ସାଙ୍କୁଡି ବୋହିଥିଲି

ବୋଝଟିଏ ମଥାପରେ

ଚାଲୁଥିଲି ସ୍ୱର୍ଗର ତଲାସ୍ ରେ

ଅନେକ ପଥ ଏକାଆସି

ଲେଉଟି ଚାହିଁଲି ଥରେ

ଅଫେରା ବାଟକୁ

ହତବାକ୍ ହେଲି !

କେଡ଼େ ଲମ୍ବା ଦୁର୍ଦ୍ଦିନର ରାସ୍ତା....

ଆହୁରି ଅନେକ ବାକି

ସ୍ୱର୍ଗ କୁ ସୋପାନ କାହିଁ

ବଡ଼ ଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ନାହିଁ 

 ହେଲେ କେହି ଦେଖିଛିକି

ଖାଲି ଖାଲି ଚାଲିବାରେ

ନିର୍ଦ୍ଦୟତାର ଶସ୍ତା ଜୀବନକୁ....

ଶେଷରେ ମୁ ଚିତ୍ର ପାଲଟିଲି

ଅସରନ୍ତି କ୍ୟାମେରା କାଗଜରେ

ସରଗ ଦିଶିଲାନି କାହିଁ

ପଥ କିନ୍ତୁ ଇତିହେଲା ତହିଁ

ଚାଲୁଚାଲୁ ଥକ୍କି ଗଲି

ଅଠାଅଠା ପାଟି

ଚିରନିଦ୍ରାରେ ଶାନ୍ତି ସିନା

ଆକ୍ତାମାକ୍ତା ହେଇ

ଅନ୍ତିମ ନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡିଲି.....