ଝରକାର ଆରପାଖେ

ଝରକା ସେପାଖେ ତୁମ ଗାଆଁ ଦିଶେ

      ଏପାଖରୁ ଯେବେ ଚାହେଁ ,

ପୁନେଇ ଜହ୍ନଟା ଦିଶେ ତୁମ ପରି

      ଭସା ମେଘ ମୋତେ କହେ।

ମୁହଁ ସଂଜ ବେଳେ ମୁହଁ ଦିଶେ ନାହିଁ

        ତଥାପି ଅନେଇ ବସେ ,

ବହଳ ଅନ୍ଧାରେ ଚହଳ ପକେଇ

       ତୁମ ହସ ଭାସି ଆସେ ।

ବିକଳରେ ଧାଏଁ ଝର୍କା ପାଶେ ଯେବେ

       ତୁମ ଘରେ ଜଳେ ଡିବି ,

ଝାପ୍ସା ହେଉ ପଛେ ଦେଖି ତୁମ ମୁହଁ

       ସୁଖ ନିଦ୍ରା ଟିକେ ଯିବି ।

ନିଦ ଆସେ ନାହିଁ ସପନ ଆସେନି

       ରାତି ଢାଳୁ ଥାଏ ଲୁହ ,

କାଳି ଅନ୍ଧାରରୁ ଝରକାକୁ ଚାହେଁ

       ଦିଶି ଯିବ କାଳେ ମୁହଁ ।

ଅଳସ ଆଖିରେ କଳସ କାଖେଇ

         ଯାଉ ଥିଲ ଥିରି ଥିରି ,

ମୁକୁଳା କେଶରୁ ମଉଳା ଗୋଲାପ

         ପଡ଼ୁଥିଲା ଝରି ଝରି ।

ସଜ ସ୍ନାନ ସାରି ସଜ କଇଁ ପରି

       ଚାଲି ଗଲେ ଦାଣ୍ଡ ଦେଇ ,

ଚଗଲା ମନ ମୋ' ଚହଲି ଯାଉଛି

        ଝର୍କା ଏପାଖରେ ରହି ।

ଖରାବେଳ ଖରା ଝର୍କା ଦେଇ ପଡ଼େ

       ଭାବେ ମୁଁ ଦିଶିବ ସ୍ବଛ ,

ଆନମନା ହେଇ କେଶକୁ ଶୁଖାଅ

        ଝରକାକୁ କରି ପଛ ।

ଝରକା ସେପାଖେ ହଜେଇ ମନକୁ

      ଏପାଖେ ଖୋଜୁଛି ପ୍ରେମ,

ଲେଉଟାଣି ଖରା ଲେଉଟି ଚାହୁଁଛି

       ବିରହୀ ପ୍ରେମିକା ସମ ।