ଜହ୍ନ

ଛୁଇଁବାକୁ ଇଛା ମୋର

ସେହି ଜହ୍ନ କୁ

ଅନ୍ଧାର ରାତି ରେ

ଯାହାର ଆତଯାତ

ଟିକିଏ କଣେଇ ଚାହିଁ ବାକୁ ମନ ମୋର

ସେହି ଜହ୍ନ କୁ

ଯାହାର ପୁଣ୍ଣମୀ ତିଥି ରେ

ଆଲୁଅ ମୋ ଦାଣ୍ଡ ଦୁଆର

ତୁମେ ଅଧା ଜହ୍ନ ହୁଅ ଅବା ଗୋଲାକାର

ଝରକା ଫାଙ୍କେ ନିହାରିବାକୁ ମୁଁ ତରବର

ଅମାବାସ୍ୟା ର ଅନ୍ଧାର ଗଳି ରେ

ତୁମେ ଯେବେ ବାଟ ହୁଡ

ମୋ ମନ ର ଅଝଟପଣ

ଭସାବାଦଲ ସହ ହୋଇଯାଏ ଏକାକାର