Prafulla Kumar Tripathy
Abstract
ଫଗୁଣରେ ଅବିର ବୋଳି
ହୋଲି ଆସିଛି ପୁଣି
ବର୍ଷ ତମାମ
ରକ୍ତରେ ହୋଲି ଖେଳୁଥିବା
ମଣିଷ ହାତରେ
ଲାଲ ଅବିର ଧରାଇ
ସହରର କୋଳାହଳ ଭିତରେ
ଆମେ ରକ୍ତରେ ହୋଲି ଖେଳୁ
ଆସ ଆଜି ଆମେ ଶପଥ ନେବା
ରକ୍ତଦାନ ମହାପୁଣ୍ଯ
କିଛି ଶବ୍ଦ...
ରେ ପକ୍ଷୀ..
ଶାମୁକାର ଲୁହ
ବତୀଘର
ଗେଲ୍ଲୀ ଝିଅ
ବାପାଙ୍କ ହାତ ଘ...
ମୋ କବିତାରେ ନା...
ଅପେକ୍ଷା କର
ଆସନ୍ତା କାଲି
ଦ୍ଵନ୍ଦ
ଯେତେ ବିଲ ଥାଉ ଗୋହିରୀ ବିଲର ସମକ୍ଷକ କେହି ନାହିଁ ଲକ୍ଷେ ତାର ଥିଲେ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଚନ୍ଦ୍ ଯେତେ ବିଲ ଥାଉ ଗୋହିରୀ ବିଲର ସମକ୍ଷକ କେହି ନାହିଁ ଲକ୍ଷେ ତାର ଥିଲେ ଆକାଶ ମାର୍ଗର...
ବରଷା ବଉଦ ସଜ ବରଷା ବଉଦ ସଜ
ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ' ମୋ ଗାଁ ' ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ' ମୋ ଗାଁ '
କାତ୍ୟାୟନୀ କାତ୍ୟାୟନୀ
ସ୍କନ୍ଦମାତା ସ୍କନ୍ଦମାତା
ଖାଇବାକୁ ଗଣ୍ଡେ ଦେବାକୁ ମୋ ମାଆ ପର ଘରେ କାମ କଲା ଘର ଲିପା ପୋଛା ବାସନ ମଜାରେ ମାଆ ହାତେ ଘାଆ ହେଲା ... ଖାଇବାକୁ ଗଣ୍ଡେ ଦେବାକୁ ମୋ ମାଆ ପର ଘରେ କାମ କଲା ଘର ଲିପା ପୋଛା ବାସନ ମଜାରେ ...
ମାତୃକୃପା ବଳେ ଏ ଦୁଃଖ ସଂସାରେ ସାଧକ ନିର୍ଲିପ୍ତ ରହି ସକଳ ସୁଖକୁ ଭୋଗ କରି ସାରି ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ ମାତୃକୃପା ବଳେ ଏ ଦୁଃଖ ସଂସାରେ ସାଧକ ନିର୍ଲିପ୍ତ ରହି ସକଳ ସୁଖକୁ ଭୋଗ କରି ସାରି ...
ଅଜ୍ଞାନ କାଳିମା ହୃଦୟର ସୀମା ଲଙ୍ଘି ବାହାରକୁ ଆସଇ ଯଦି ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ କିପରି ଜଳିବ କୁହ ଯେ ଲଭିଛ ଜ୍ଞାନରେ ସ... ଅଜ୍ଞାନ କାଳିମା ହୃଦୟର ସୀମା ଲଙ୍ଘି ବାହାରକୁ ଆସଇ ଯଦି ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ କିପରି ଜଳିବ କ...
ମହାକାଳ ଫଳ ଆଭ୍ୟନ୍ତର ଦୃଶ୍ୟ କିଛି ରୂପ କିଛି ରଙ୍ଗ , ତାହା ସମୟର ନକଲି ରଙ୍ଗରେ ହୋଇଥାଏ ମୋହଭଙ୍ଗ। ମହାକାଳ ଫଳ ଆଭ୍ୟନ୍ତର ଦୃଶ୍ୟ କିଛି ରୂପ କିଛି ରଙ୍ଗ , ତାହା ସମୟର ନକଲି ରଙ୍ଗରେ ହୋଇ...
ନିଜର ଲୁହକୁ ହୃଦୟରେ ରଖି ଓଢ଼ଣୀ ତଳେ ସେ କାନ୍ଦେ କାହାକୁ କହିବ ତା ମନ କାହାଣୀ ମନେ ମନେ ସିଏ ନିନ୍ଦ ନିଜର ଲୁହକୁ ହୃଦୟରେ ରଖି ଓଢ଼ଣୀ ତଳେ ସେ କାନ୍ଦେ କାହାକୁ କହିବ ତା ମନ କାହାଣୀ ମନେ ...
ମନେ ପଡେ କର୍ମପଥେ ମନେ ପଡେ କର୍ମପଥେ
ମିଛ ମଣିଷର କଥାରେ ଛଳନା ଆଖିରେ ମିଥ୍ୟାର ଲୁହ, ନର ହତ୍ୟା କରି ସମବେଦନାରେ ତା ହୃଦୟେ ମି ମିଛ ମଣିଷର କଥାରେ ଛଳନା ଆଖିରେ ମିଥ୍ୟାର ଲୁହ, ନର ହତ୍ୟା କରି ସମବେଦନାରେ ...
ବାହ୍ୟ ଚାକଚକ୍ୟ ଅନ୍ତର କାନ୍ଦଇ ନିଃସଙ୍ଗତା ମଧୁବନେ ପାଉଁଶ ତଳର ସ୍ବପ୍ନ ଚେତିଉଠେ ଜଗାଇ ବେଦନା ମନେ ... ବାହ୍ୟ ଚାକଚକ୍ୟ ଅନ୍ତର କାନ୍ଦଇ ନିଃସଙ୍ଗତା ମଧୁବନେ ପାଉଁଶ ତଳର ସ୍ବପ୍ନ ଚେତିଉଠେ ଜଗ...
ବସନ୍ତର ଶେଷରାଗ କ୍ଷୀଣ ହେବା ପରେ ଶ୍ରାବଣର ଶେଷ ବୁନ୍ଦା ଝରିଗଲା ପରେ ନିଦାଘର ବିଳମ୍ବିତ ତୃଷାର୍ତ୍ତ ବସନ୍ତର ଶେଷରାଗ କ୍ଷୀଣ ହେବା ପରେ ଶ୍ରାବଣର ଶେଷ ବୁନ୍ଦା ଝରିଗଲା ପରେ ନିଦାଘର ବିଳମ୍ବିତ...
ଧନ୍ୟ ତୁମେ କବି କଲମ ମୁନରେ ଆଣି ପାର ତୁମେ କ୍ରାନ୍ତି, ପଦରେ ପଦରେ ନିଆସି ମନରେ ଭରି ପାର ପୁଣି ଶାନ ଧନ୍ୟ ତୁମେ କବି କଲମ ମୁନରେ ଆଣି ପାର ତୁମେ କ୍ରାନ୍ତି, ପଦରେ ପଦରେ ନିଆସି ମନରେ ଭରି ପାର ପ...
ହଟିଯାଉ ସବୁ ସଂସାରୁ କଳୁଷ ଅଜ୍ଞାନତା ପାଉ ଲୋପ ।। ହଟିଯାଉ ସବୁ ସଂସାରୁ କଳୁଷ ଅଜ୍ଞାନତା ପାଉ ଲୋପ ।।
ସତ୍ୟ ବଚନ ସତ୍ୟ ବଚନ
କବି କବି
ଟିକିଏ ଆଲୁଅ ଦେଖିବ ଆଶାରେ କେଵେ ଅନ୍ଧାର ରେ ଜଲିଛ ତମେ ଟିକିଏ ଆଲୁଅ ଦେଖିବ ଆଶାରେ କେଵେ ଅନ୍ଧାର ରେ ଜଲିଛ ତମେ
ଓଡିଶାର ତିରିଶି ଜିଲ୍ଲାକୁ ନେଇ କବିତାଟିଏ ଓଡିଶାର ତିରିଶି ଜିଲ୍ଲାକୁ ନେଇ କବିତାଟିଏ