ଗର୍ଭରୁ ଶୁଭେ ଚିତ୍କାର

ବାହୁନି ବାହୁନି ଶିଶୁଟି କାନ୍ଦୁଛି 

ଉଦରରେ ଥାଇ ମାକୁ ବୁଝାଉଛି       

କରନାହିଁ ମାତାଏହି ଘୃଣ୍ୟ ପାପ 

ଦୁନିଆ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛା ମୋର ଭି ଅଛି 

କରନାହିଁଗୋ ମାତା ଏ ମହାପାପ 

ଛୁପାଇବାକୁ ଯାଇଁ ଆଉ ଏକ ପାପ

ଲୋକଲଜ୍ୟାରୁ ସିନା ତ୍ରାହି ପାଇଯିବୁ  

ମୋ ପାଇଁ ଦିନେ କରିବୁ ପଶ୍ଚାତାପ

ଯାହା ପାଇଁ ତୁ ଏସବୁ କରୁଛୁ  

ମୋ ଅଧିକାର ମୋଠୁ ଛଡାଇ ନେଉଛୁ 

ସିଏ ଦିନେ ତୋତେ ଛାଡି ଚାଲିଯିବ 

ଦୁନିଆଟା ତୋତେ ନର୍କ ବୋଧ ହେବ 

ଶେଷଥର ପାଇଁ ଡାକେ ତୋର ଧନ 

କୋଳେଇବୁ ମୋତେ କରି ଟାଣ ମନ

ଦେଉଛି ବଚନ ଥାଇ ତୋ ଗର୍ଭରେ 

ଅଶ୍ରୁରେ ଭିଜିବନି ତୋ ନୀଳ ନୟନ 

ତୋ ପାଇଁ ଲଢ଼ିବି ଦୁନିଆ ସହିତ 

ହେଉ ସେ ବା ଶତ୍ରୁ ଅବା ସେ ମିତ 

ଯା ଆସିବା ଘେନି ଲଜ୍ୟା ଆଜି କରୁ 

ସମାଜେ ସେ ତୋତେ କରିବ ଗର୍ବିତ