ଦୁଇ ଟୋପା ଲୁହ

ଶାଶୁ ଘର ଯେଵ ଚାଲି ଯାଉ ଥାଏ ଝିଅ

ପ୍ରରିୟ ଜନ ଠାରୁ ନେଇ ବିଦାୟ

ଛିଡି ଯାଉ ଥାଏ ସମ୍ପର୍କର ଡୋରି

ଗାଁ ମୁଣ୍ଡ ଯେବେ ହୋଉ ଥାଏ ପାରି

ଆଖି ରେ ଆସେ ବନ୍ୟା ର ସୁଅ ।

ଝରି ଯାଏ ଦୁଇ ଟୋପା ଲୁହ ।

ଫେରି ବା ଵାଟକୁ  ଚାହିଁ ଥାଏ ମା

ଭାବୁଥାଏ ମା ଝିଅ କେବେ ଫେରିିବ ତା ଗାଁ

ଗଲେ ଦୁଇ ଚାରି ଦିିିନ ବୁଝେ ବାପା ମନ।

କହନ୍ତତି ଇଏ ବିଧିିର  ବିଧାନ।

ମନ କୋଣେ ଯେବେ ଆସେ ଝିିିଅ ମୁହଁଁ

ଝରି ଯାଏ ଦୁଇ ଟୋପା ଲୁହ ।

ଗଢି ଥାଏ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ସ°ସାର

ଭୁଲିଯାଇ ଥାଏ ଧୀରେ ଧୀରେ ବାପ ଘର

କହା ଭାଗ୍ୟରେ ଛିଡେ ଦୁଃଖ ର ପାହାଡ।

ବାପ ଘରକୁ ପୁଣି ଲେଉଟାଏ ଗୋଡ଼।

ଫେରି ଆସେ ପୁୁଣି ବିିଦାୟିି ଝିଅ

ଝରି ଯାଏ ଦୁଇ  ଟୋପା ଲୁହ ।