ଦୃଢ ମନୋବଳ

ସେ ବି ସାଜିଥିଲା ବୋହୂ

 ଦେଖିଥିଲା କେତେ ନବ ସ୍ବପ୍ନ

କୁଆଁରୀ ଜୀବନ ଅବସାନ ହେଲା 

    ମୋହିବି ସକଳ ପରିବାର ମନ l

କେଡେ ଦୁଃଖେ ପାଳିଥିଲେ ପିତା

        ମୁଣ୍ଡ ଝାଳ ତୁଣ୍ଡେ ମାରି

ଧନର ଅଭାବ ଥିଲା ସିନା

     ମନେ ବିତ୍ତଶାଳୀ ଥିଲା ଆମରି l

ଆଶା ଫୁଲ ମୋର ଝାଉଁଳେ

   ଯୌତୁକ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଦେହେ ପାଇ

ମାନସିକ ଶାରୀରିକ ଦେଲେ କଷଣ

    ଦେବତା ଆସନେ ବସାଇଥିଲି ମୁଁହି l

ମାନବିକତା ଶେଷ ସୀମା ଲଙ୍ଘି

   କାଠ ଦଣ୍ଡେ ପ୍ରହାରିଲେ ସେଯେ

ମରଣ କାମନା କରିଣ ମୋହର

   ପଟିଗୁଡାଇଣ ଶୋଇଦେଲେ ମୃତ୍ୟୁ ଶେଜେ l

ପାହାଡ଼ଠୁଁ ଦୃଢ ମୋରମନବଳ

      ନ ଟଳିଲା ମୃତ୍ୟୁ ଆଗେ

ସାହିପଡିଶା ଦେବଦୂତ ସାଜି ଉଭା

       ହୋଇଲେ ମୋ ବିପତ୍ତି ଆଗେ l

ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରୁ ବଞ୍ଚାଇ ମୋତେ

    ସମର୍ପିଲେ ପିତା ଙ୍କ ହାତେ

ଲୁହ ଛଳ ଛଳ ନୟନେ

   ବୋଲନ୍ତି ଝିଅ ଥାଉ ମୋରସାଥେ l

ଲୋଡ଼ନାହିଁ ତାର ସୁହାଗ ସିନ୍ଦୂର

    ସୁନା ଥାଳିଆରେ ଭାତ

ଖୁସି ରହୁ ମୋ ନୟନମଣି

    ମୁଣ୍ଡପରେ ଥାଉ ଠାକୁରଙ୍କ ହାତ l