ଦୀପାଞ୍ଜଳି—ମୋ ଜୀବନର ଆଲୋକ, ମୋର ଅନନ୍ତ ପ୍ରେମ ❤️

କେନ୍ଦୁଝର ମାଟିର ଝିଅ ତୁମେ,
ସରଳତାରେ ଭରା ତୁମ ମନ,
ଆଜି କଟକର ବୋହୂ ହୋଇ,
ସ୍ନେହରେ ଭରିଛ ଆମ ଘର ଓ ଜୀବନ।

ଶିକ୍ଷକତାକୁ ଜୀବନର ବ୍ରତ କରି,
ଗଢ଼ୁଛ ଅନେକ ଶିଶୁର ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ,
ଦିନ ସାରା ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ
ବାଣ୍ଟୁଥାଅ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ ଅନୁକ୍ଷଣ।

ଦିନ ଶେଷରେ ଦୂରେ ଥାଇ ବି,
ମୋ ମନରେ ନିରବରେ ହସୁଥାଅ,
ତୁମ ସ୍ନେହଭରା ଦୁଇଟି କଥାରେ
ମୋ ସବୁ ଦୁଃଖ ଭୁଲାଇ ଦେଉଥାଅ।

ବିବାହର ଆଠ ବର୍ଷ ବିତିଗଲା,
ତଥାପି ପ୍ରେମଟା ଲାଗେ ପ୍ରଥମ ଦିନ ପରି,
ଦୂରତା ଯେତେ ଥିଲେ ବି,
ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟଠାରୁ ଦୂର ନୁହଁ କେବେ ବି।

ତୁମେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ,
ଅନେକ ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଦର୍ଶ,
ହେଲେ ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ—
ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ଅନୁଭବ। 

କେବେ ତୁମକୁ ମନେ ପଡ଼ିଲେ
ଦୂରତାଟା ବହୁତ ବଡ଼ ଲାଗେ,
ହେଲେ ତୁମ ସ୍ନେହକୁ ମନେ ପକାଇଲେ
ସେଇ ଦୂରତା ବି ଛୋଟ ଲାଗେ।

ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ମୁଁ, କେନ୍ଦୁଝରରେ ତୁମେ,
ଦୁଇ ସହର ଆମକୁ ଅଲଗା ରଖିଥିଲେ ବି,
ମନର ଦୂରତା କେବେ ବଢ଼ିନି ଆମର,
କାରଣ ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ
ମୋ ହୃଦୟରେ ତୁମେ ହିଁ ରହିଛ। 

ଦୀପାଞ୍ଜଳି, ମୋ ଜୀବନସାଥୀ,
ଦୂରତା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ହେଉ,
ମୋ ମନର ଠିକଣା ଗୋଟିଏ—
ସେଠି କେବଳ ତୁମେ ହିଁ ରହିଥାଅ।

କେନ୍ଦୁଝରର ଝିଅ ତୁମେ,
କଟକର ଗର୍ବିତ ବୋହୂ,
ମୋ ଜୀବନର ଅମୂଲ୍ୟ ସାଥୀ,
ମୋ ସ୍ୱପ୍ନର ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ରୂପ ତୁମେ। 

ତୁମେ କେନ୍ଦୁଝରରେ,
ମୁଁ ମୋ କର୍ମଭୂମିରେ,
ତଥାପି ଆମ ଦୁଇ ହୃଦୟ
ଗୋଟିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ—
ସାରା ଜୀବନ ଏମିତି ହାତେ ହାତ ଧରି
ଏକାଠି ଚାଲିବାର। 

ମୋ ଜୀବନର ପ୍ରତିଟି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ
ସବୁବେଳେ ତୁମେ ହିଁ ରହିଥାଅ,
ଆଜି, କାଲି ଓ ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ମୋ ମନର ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର କବିତା
ହୋଇ ତୁମେ ହିଁ ରହିଥାଅ। 

– ମନୋଜ କୁମାର ବେହେରା –