ଦୀପାଞ୍ଜଳି-ମୋ ଜୀବନର ଆଲୋକ, ମୋର ଅନନ୍ତ ପ୍ରେମ

କେନ୍ଦୁଝର ମାଟିର ଝିଅ ତୁମେ,
ସରଳତାରେ ଭରା ତୁମ ମନ,
ଶିକ୍ଷକତାକୁ ଜୀବନର ବ୍ରତ କରି,
ଗଢ଼ୁଛ ଅନେକ ଶିଶୁର ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ।

ଦିନ ସାରା ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ
ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ ବାଣ୍ଟୁଥାଅ,
ଆଉ ଦିନ ଶେଷରେ ଦୂରେ ଥାଇ ବି
ମୋ ମନରେ ନିରବରେ ହସୁଥାଅ।

ବିବାହର ଆଠ ବର୍ଷ ବିତିଗଲା,
ତଥାପି ପ୍ରେମଟା ଲାଗେ ପ୍ରଥମ ଦିନ ପରି,
୨୫୦ କିଲୋମିଟର ଦୂରତା ଥିଲେ ବି
ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟଠାରୁ ଦୂର ନୁହଁ କେବେ ବି।

ତୁମେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ,
ଅନେକ ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଦର୍ଶ,
ହେଲେ ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ-
ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ଅନୁଭବ। 

କେବେ ତୁମକୁ ମନେ ପଡ଼ିଲେ
ଦୂରତାଟା ବହୁତ ବଡ଼ ଲାଗେ,
ହେଲେ ତୁମ ସ୍ନେହକୁ ମନେ ପକାଇଲେ
ସେଇ ଦୂରତା ବି ଛୋଟ ଲାଗେ।

ଭୁବନେଶ୍ୱର ଛାଡ଼ି ଯେବେ
ମୁଁ ଦୂର ପଥରେ ଚାଲିଯାଏ,
ପଛରେ ଛାଡ଼ି ଯାଏ ଏକ ସହର,
ହେଲେ ହୃଦୟରେ ନେଇଯାଏ
ତୁମ ସ୍ମୃତିର ଅସରନ୍ତି ଆଲୋକ।

ଦୀପାଞ୍ଜଳି, ମୋ ଜୀବନସାଥୀ,
ଦୂରତା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ହେଉ,
ମୋ ମନର ଠିକଣା ଗୋଟିଏ-
ସେଠି କେବଳ ତୁମେ ହିଁ ରହିଥାଅ।

ତୁମେ କେନ୍ଦୁଝରରେ,
ମୁଁ ମୋ କର୍ମଭୂମିର ପଥରେ,
ତଥାପି ଆମ ଦୁଇ ହୃଦୟ
ଗୋଟିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ-
ସାରା ଜୀବନ ଏମିତି ହାତେ ହାତ ଧରି
ଏକାଠି ଚାଲିବାର। 

ମୋ ଜୀବନର ପ୍ରତିଟି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ
ସବୁବେଳେ ତୁମେ ହିଁ ରହିଥାଅ,
ଆଜି, କାଲି ଓ ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ-
ମୋ ମନର ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର କବିତା
ହୋଇ ତୁମେ ହିଁ ରହିଥାଅ। 

– ମନୋଜ କୁମାର ବେହେରା –