ମା' ଆସୁଛନ୍ତି

ଓଡ଼ିଆ ମାଟିର ମହକ

ଶରତ ଆକାଶେ ଧଳା ମେଘ ଭାସେ,
କାଶତଣ୍ଡୀ ହସେ ନଈପଠା ପାଶେ,
ମାଟିର ମହକେ ମନ ହୁଏ ଉଚ୍ଛନ୍ନ,
ମା'ଙ୍କ ଆଗମନେ ଓଡ଼ିଶା ହୁଏ ପ୍ରସନ୍ନ।

ଶଙ୍ଖର ଧ୍ୱନିରେ ପ୍ରକମ୍ପିତ ଦିଗ,
ଢାକର ତାଳରେ ଜାଗେ ଭକ୍ତିର ରାଗ,
ଧୂପଦୀପ ଜଳେ ମଣ୍ଡପର କୋଣେ,
ମାଆଙ୍କ ମହିମା ଗୁଞ୍ଜେ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ମନେ।

ରଙ୍ଗୋଲି ନୁହେଁ, ଝୋଟି ଚିତାରେ,
ଶୁଭ୍ର ଶଙ୍ଖର ଶୁଭ ନାଦରେ,
ଓଡ଼ିଆ ଘରର ଭକ୍ତିମୟ ଭାବ,
ମା'ଙ୍କ ପାଦରେ ଅର୍ପିତ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଫୁଲ।

ପାଟଶାଢ଼ି ପିନ୍ଧି ମା' ମହାମାୟା,
ସୁନ୍ଦର ମେଢ଼ରେ ଦିଶନ୍ତି ଛାୟା,
କାଂସ୍ୟ ଘଣ୍ଟିରେ ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ,
ଭକ୍ତିରେ ଭିଜଇ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଜୀବନ।

ଏ ମାଟି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପବିତ୍ର ଧାମ,
ଭକ୍ତିର ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ଗାଏ ମା'ଙ୍କ ନାମ,
ବାର ମାସେ ତେର ପରବର ଏ ଦେଶ,
ପରମ୍ପରାରେ ଝଲସେ ଓଡ଼ିଆ ବେଶ।

ପିଠାପଣା ବାସେ ଓଡ଼ିଆ ରୋଷେଇଘରେ,
ଆନନ୍ଦର ଲହରୀ ଖେଳେ ଘରେ ଘରେ,
ଜାତି ଧର୍ମ ଭୁଲି ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି,
ମା'ଙ୍କ ଆଶିଷ ପାଇବାକୁ ଧାଇଁ ଆସନ୍ତି।

ମା'ଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଅନ୍ୟାୟର ଅନ୍ତ,
ତାଙ୍କରି ଆଶିଷେ ସାହସ ଅନନ୍ତ,
ମହିଷାସୁର ବଧର ଅମର କାହାଣୀ,
ସତ୍ୟର ବିଜୟ ଗାଏ ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି।

ମା' ଲୋ, ଶକ୍ତି ଦିଅ ଓଡ଼ିଆ ସନ୍ତାନେ,
ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ରହୁ ପ୍ରତିଟି ପ୍ରାଣେ,
ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ମାନ,
ରଖିବୁ ସର୍ବଦା ଏହା ଆମର ଶପଥ ଓ ଅଭିମାନ।

ସିନ୍ଦୂରର ରଙ୍ଗେ ରଙ୍ଗା ମା'ଙ୍କ ମୁଖ,
ତାଙ୍କ ଆଶିଷରେ ଦୂର ହେଉ ଦୁଃଖ,
ଅସତ୍ୟ ହାରୁ, ସତ୍ୟର ଜୟ ହେଉ,
ପ୍ରତି ଓଡ଼ିଆ ଘରେ ଶାନ୍ତି ବିରାଜୁ।

ଦଶହରା ଆଣୁ ସମ୍ପ୍ରୀତିର ବାର୍ତ୍ତା,
ମାନବିକତା ହେଉ ଜୀବନର ମନ୍ତ୍ର,
ଓଡ଼ିଆ ମାଟିର ଗୌରବ ବଢ଼ୁ,
ମା'ଙ୍କ କୃପାରେ ଏ ଜଗତ ହସୁ।

ହେ ମା' ଦୁର୍ଗେ, ଉତ୍କଳ ଜନନୀ,
ତୁମେ ଆମ ଶକ୍ତି, ତୁମେ ମହାରାଣୀ,
ଓଡ଼ିଆ ମାଟିର ଗରିମା ରଖିବ,
ଆମ ଭାଷା ସଂସ୍କୃତି ଯୁଗ ଯୁଗ ରହିବ।

ତୁମ ପାଦପଦ୍ମେ ଏତିକି ମିନତି,
ସଭିଙ୍କ ହୃଦୟେ ଭରିଦିଅ ପ୍ରୀତି,
ଜୟ ମା' ଦୁର୍ଗା, ଜୟ ଉତ୍କଳ ଭୂମି,
ତୁମ କୃପାରେ ମହକୁ ଆମ ପବିତ୍ର ଜନ୍ମଭୂମି। 🌺🙏