ଧନ ମୋର

ସୁନା ଧନ ମୋର କହ୍ନାଇ ସୁନ୍ଦର

କରିବୁନି କେବେ ପର

ଜଶୋଦା ନୁହେଁ ମୁଁ ଦେବକି ନୁହେଁ

ଦେଇ ପାରିବିନି ପ୍ରେମ ମୂଲ

ହେଲେ ତୁ' ମୋ ପାଇଁ ସବୁରେ କହ୍ନାଇ 

ତତେ ଛାଡି ପ୍ରାଣ ନାହିଁ

ଦିନେ ନ ଦେଖିଲେ ପୂଜା ନ କରିଲେ

ବଞ୍ଚି ପାରିବିନି ମୁହିଁ

ତୁ ମୋର ସକାଳ ସଞ୍ଜ ରାତିବେଳ

ଗୋପନ ସପନ ସବୁ

ଲହୁଣୀ ଘିଅ ର ପ୍ରସାଦ ବାଢ଼ିଛି

କେତେ ତୁ ଆଉ ରୁଷିବୁ

ଚନ୍ଦନ ଘୋରିଛି ଫୁଲ ବି ଗୁନ୍ଥିଛି

ଝୁଲଣା ବି ଲଗାଇଛି

ଆ ଧନମଣି ମୋ ମନ ରଙ୍କୁଣୀ

ଅପେକ୍ଷା ରେ ବିତଉଛି

ହୃଦ ଗୋପପୁର ଝୁରୁଛି ତତେରେ

ତୋ ବିନା ଆଉ କେ ନାହିଁ

ଡାକି ଡାକି ବେଳ ସରିଆସିଲାଣି

ଆରେ କଳା କହ୍ନାଇ